fort - WikiWoordenboek (original) (raw)

Nederlands

Woordherkomst en -opbouw

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘vestingwerk’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1577 [1]

enkelvoud	meervoud
naamwoord	fort	forten
verkleinwoord	fortje	fortjes

Zelfstandig naamwoord

het fort o

(militair) bouwwerk om de eigen positie te versterken
- De strijders hadden zich verschanst in een fort.
(figuurlijk) sterke kant, sterk punt, sterke zijde (meestal in ontkennende zin)
- Dat is mijn fort niet.
(wonen) groot woonhuis voor meerdere gezinnen tegelijk, vaak begonnen als eengezinswoning

Gangbaarheid

Het woord fort staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "fort" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
96 %	van de Vlamingen.[2]

Meer informatie

Zie de doorverwijspagina op Wikipedia voor meer informatie.

Verwijzingen

↑ "fort" in: Sijs, Nicoline van der, Chronologisch woordenboek. De ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, 2e druk, Amsterdam / Antwerpen: Veen, 2002; op website dbnl.org; ISBN 90 204 2045 3
↑ Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be

Duits

Bijwoord

fort

weg, verdwenen
«Er ist schon lange fort.»
Hij is allang weg.
verder

| | enkelvoud | meervoud | | | ---------------------------------------------------------------------------------------------- | ---------------------------------------------------------------------------------------- | -------------------------------------------------- | | mannelijk | fort | forts | | vrouwelijk | forte | fortes |