hof - WikiWoordenboek (original) (raw)

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: hof (hulp, bestand)
• IPA: / hɔf / (1 lettergreep); /ɦɔf/

Woordafbreking

• hof

Woordherkomst en -opbouw

• In de betekenis van ‘omheind stuk grond’ voor het eerst aangetroffen in 976 [1]
• > Germaans *hof- > Proto-Indo-Europees *keup-, gevormd uit *keu- «bocht, holte» met een achtervoegsel. Vgl Oudsaksisch hof, Oudhoogduits hof (Duits Hof), Oudnoors hof (Oudnoords hov).

Zelfstandig naamwoord

hof

1. o: (adel) de uitgebreide huishouding van een vorstelijke, bijvoorbeeld koninklijke familie
   • De koning en de andere mensen aan het hof.
     ▸ Dit alles omdat Latijn de taal was die toegang gaf tot de universiteit, de rechtspraak, een kerkelijke carrière, of een baan aan het hof of in de diplomatieke dienst.[2]
     ▸ Hendrik, die resideerde in Bergen op Zoom, moest immers ook regelmatig met zijn hele hofhouding naar het hof in Brussel, of naar Mechelen, waar de Grote Raad zetelde, of naar Leuven.[2]
2. o: (juridisch) een instelling waar recht gesproken wordt
   • Het hof sprak hem vrij.
3. m: (tuinieren) een stuk bebouwd land of tuin, gaard
   ▸ Ik had op de kaart gezien dat ik mij zo zou vastlopen in hoven en binnentuinen als een stier in een rode lap. Ik moest er niet van uitgaan dat Venetië een stratenplan had. Het was niet zo dat er ooit in redelijkheid was gebouwd op afgebakende kavels langs een rationele straatweg.[3]
4. m: houten omheining
5. o boerderij, boerenwoning, hoeve
6. o buitenverblijf, landgoed
7. o binnenplaats, werf
   ▸ Vanaf de klassieke periode is het centrale element de palaestra (het worstelperk): een open vierkante hof omringd door zuilengalerijen met daarachter oefenruimtes, opslagplaatsen en vergader- of banketzalen (want religieuze banketten waren een belangrijk onderdeel van de gymnasiumcultuur).[4]
8. m (astronomie) halo

Verwante begrippen

• [1] hofhouding
• [2] rechtbank, gerechtshof, tribunaal
• [3] binnenplaats, erf, gaard, gaarde, patio, tuin

Hyponiemen

Afgeleide begrippen

Uitdrukkingen en gezegden

• Iemand het hof maken

Iemand complimentjes geven, hem/haar huldigen; tegenwoordig vooral gezegd van een man die een vrouw probeert te versieren [3]

∗ Hij heeft Regine omarmd en gekust, hij heeft haar maandenlang het hof gemaakt.[5]

• In zijn hof zijn
• Open hof houden

Stoett-914 [6]

Vertalingen

1. de uitgebreide huishouding van een vorstelijke, bijvoorbeeld koninklijke familie

2. een instelling waar recht gesproken wordt

3. een stuk bebouwd land of tuin

Gangbaarheid

• Het woord hof staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "hof" herkend door:

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Verwijzingen

1. ↑ "hof" in: Sijs, Nicoline van der, Chronologisch woordenboek. De ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, 2e druk, Amsterdam / Antwerpen: Veen, 2002; op website dbnl.org; ISBN 90 204 2045 3
2. 1 2
   Jan Bloemendal
   “Erasmus” (2020), Athenaeum - Polak & Van Gennep , ISBN 9789025312541
3. ↑ “Grand Hotel Europa” (2018), De Arbeiderspers , ISBN 978-90-295-2622-7, p. 23
4. ↑
   Onno van Nijf
   “Sportgeschiedenis” (2021), Athenaeum - Polak & Van Gennep , ISBN 9789025312275
5. ↑
   Daan Bronkhorst
   “Kierkegaard” (2020), Athenaeum - Polak & Van Gennep , ISBN 9789025313562
6. ↑ www.dbnl.org
7. ↑ Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be

Drents

Zelfstandig naamwoord

hof

1. tuin

Synoniemen

• toen
• toene
• tune
• tuun

Middelnederlands

Zelfstandig naamwoord

hof o

1. hof

Nedersaksisch

Zelfstandig naamwoord

hof

1. tuin

Schrijfwijzen

• Hoff

Synoniemen

Meer informatie

• hof
• hof

Sallands

Zelfstandig naamwoord

hof

1. tuin

Synoniemen

• tuun

Twents

Zelfstandig naamwoord

hof

1. tuin

Synoniemen

Veluws

Zelfstandig naamwoord

hof

1. tuin

Synoniemen

• tuin
• tune
• tuun

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.