huiveren - WikiWoordenboek (original) (raw)

Nederlands

Uitspraak

Geluid: huiveren (hulp, bestand)
IPA: / ˈhœyvərə(n) / (3 lettergrepen)

Woordafbreking

hui·ve·ren

Woordherkomst en -opbouw

In de betekenis van ‘rillen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1573 [1]

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
huiveren	huiverde	gehuiverd
zwak -d	volledig

Werkwoord

huiveren

inergatief rillen van verkilling, afschuw of angst
- Zijn verhaal ademde een uitzichtsloosheid waar ik van huiverde.

Gangbaarheid

Het woord huiveren staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "huiveren" herkend door:

100 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.[2]

Verwijzingen