hun - WikiWoordenboek (original) (raw)

Nederlands

| | enkelvoud | meervoud | | | | | -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- | ------------------------------------------------------------------------------- | ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- | ------------------------------------------------------------------------------- | ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ | | onderwerp | voorwerp | onderwerp | voorwerp | | | 1e persoon | ik'k | mijme | wijwe | ons | | 2e persoon_(informeel)_ | jijje | jouje | jullie | jullie | | 2e persoon_(formeel)_ | u | u | u | u | | 2e persoon_(regionaal)_ | gijge | u | gijge | u | | 3e persoon_(mannelijk)_ | hijie | hem'm | zijze | (dat.) hun(acc.) henze | | 3e persoon_(vrouwelijk)_ | zijze | haar'r, d'r | | | | 3e persoon_(onzijdig)_ | het't | het't | | | | 3e persoon_(genderneutraal)_ | hen | hen | | | | Boven: benadrukte vorm. Onder: onbenadrukte vorm | | | | |

Uitspraak

• Geluid: hun (hulp, bestand)
• IPA: / hʏn / (1 lettergreep)

Persoonlijk voornaamwoord

hun

1. persoonlijk voornaamwoord derde persoon meervoud, datief, specifiek verwijzend naar een groep personen
   • Ik heb het hun gegeven.

Woordherkomst en -opbouw

• In de betekenis van ‘verbogen vorm van het persoonlijk voornaamwoord derde persoon meervoud’ voor het eerst aangetroffen in 1220 [1]
• Te herleiden tot het Protogermaanse *im-. In het Middelnederlands bestonden nog meer varianten naast hen en hun. [2]

Opmerkingen

In de officiële grammatica van het Nederlands wordt deze vorm onderscheiden van de accusatiefvorm hen. Dit onderscheid, bekend als het systeem-Van Heule, is echter historisch gezien geheel kunstmatig.[3] In de spreektaal is hun dan ook regelmatig te horen als lijdend voorwerp of na een voorzetsel (Ik hen hun gezien, e.d.), waar het dus volgens de regels hen zou moeten zijn.

In m.n. het westen en midden van Nederland is hun sinds de 20e eeuw bovendien in gebruik als onderwerpsvorm voor de derde persoon meervoud naast zij/ze (uitsluitend om te verwijzen naar mensen), maar dit gebruik geldt niet als standaardtaal en wordt door taalinstanties meestal afgekeurd.

Vertalingen

Persoonlijk voornaamwoord

| | enkelvoud | meervoud | | | | | -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- | ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ | ----------------------------------------------- | ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ | ----------------------------------------------- | | bijvoeglijk | zelfstandig | bijvoeglijk | zelfstandig | | | 1e persoon | mijnm'n | mijne | ons, onze | onze | | 2e persoon_(informeel)_ | jouwje | jouwe | jullieje | - | | 2e persoon_(formeel)_ (regionaal) | uw | uwe | uw | uwe | | 3e persoon_(mannelijk)_ | zijnz'n | zijne | hun | hunne | | 3e persoon_(vrouwelijk)_ | haard'r, 'r | hare | | | | 3e persoon_(onzijdig)_ | zijnz'n(ervan) | zijne | | | | 3e persoon_(genderneutraal)_ | hun | hunne | | | | Boven: benadrukte vorm. Onder: onbenadrukte vorm | | | | |

Bezittelijk voornaamwoord

hun

1. bezittelijk voornaamwoord derde persoon meervoud
   • De mannen hebben hun geweren geladen.
     ▸ We besloten allemaal tegelijk af te dalen om elkaar tijdens de steile stukken bij te kunnen staan. We waren niet goed voorbereid op deze omstandigheden. Slechts vier mensen, waaronder ik, hadden microspikes voor onder hun schoenen.[4]
     ▸ Betrokkenheid: Ook bijvoorbeeld de Rijksdienst voor Cultureel Erfgoed maakt gebruik van faciliteiten en kennis van de afdeling, net als grote ingenieursbureaus. Daarnaast hebben grote namen in de industrie, zoals Boskalis en Shell, veel aardwetenschappers nodig vanwege hun kennis over de bodem. En ook Energie Beheer Nederland (EBN) kan voor bijvoorbeeld vraagstukken over aardwarmte niet zonder dit soort kennis.[5]

Zelfstandig naamwoord

de hun mv

1. verouderde spelling of vorm van Hun tot 2006

Opmerkingen

• Vóór 1996 en vanaf 2006 was de officiële spelling "Hun" met een hoofdletter.

Gangbaarheid

• Het woord hun staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "hun" herkend door:

Meer informatie

• Zie de doorverwijspagina op Wikipedia voor meer informatie.

Verwijzingen

1. ↑ "hun" in: Sijs, Nicoline van der, Chronologisch woordenboek. De ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, 2e druk, Amsterdam / Antwerpen: Veen, 2002; op website dbnl.org; ISBN 90 204 2045 3
2. ↑ hun op website: Etymologiebank.nl
3. ↑ "Jan G. Kooij" in the World's Major Languages edt. Bernard Comrie 1990, Oxford University Press ISBN 0-19-520521-9.
4. ↑
   Tim Voors
   “Alleen, De Pacific Crest Trail te voet van Mexico naar Canada”, eBook: Mat-Zet bv, Soest (2018), Fontaine Uitgevers
5. ↑ Weblink bron
   Sven Schaap
   “Werkveld luidt noodklok op actiedag tegen verdwijnen aardwetenschappen VU” (6 mei 2025), NOS
6. ↑ Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be

Noors

Uitspraak

• Geluid: hun Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /hʉn/

Woordafbreking

• hun

Persoonlijk voornaamwoord

hun

1. (3e persoon enkelvoud nominatief vrouwelijk), (alleen voor personen en gepersonificeerde begrippen) zij
   «Moren min sa at hun skulle gjøre det.»
   Mijn moeder zei dat ze het zou doen.

Verwante begrippen

• henne, hennes

Noorse persoonlijke voornaamwoorden (in het Bokmål)

Nedersaksisch

Persoonlijk voornaamwoord

hun

1. hun; 3e persoon meervoud datief en accusatief

Bezittelijk voornaamwoord

hun

1. hun; eigendom van derde persoon meervoud

Veluws

Persoonlijk voornaamwoord

hun

1. hun; 3e persoon meervoud datief en accusatief

Bezittelijk voornaamwoord

hun

1. hun; eigendom van derde persoon meervoud