jubelen - WikiWoordenboek (original) (raw)

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: jubelen (hulp, bestand)
• IPA: /jybələ/

Woordafbreking

• ju·be·len

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘vreugdekreten aanheffen’ voor het eerst aangetroffen in 1854 [1]
• Komt van het Latijnse iubilare (schreeuwen, juichen) wat verwant is met het Griekse iuzein (schreeuwen).

Werkwoord

jubelen

1. inergatief juichen
   • Het hele publiek jubelde voor de spelers.

Synoniemen

• juichen

Hyponiemen

• bejubelen, uitjubelen, verjubelen

Afgeleide begrippen

• gejubel, jubelfeest, jubeljaar, jubelkreet, jubellied, jubelstemming, jubeltoon, jubelzang

Vertalingen

Gangbaarheid

• Het woord jubelen staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "jubelen" herkend door:

Verwijzingen

1. ↑ "jubelen" in: Sijs, Nicoline van der, Chronologisch woordenboek. De ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, 2e druk, Amsterdam / Antwerpen: Veen, 2002; op website dbnl.org; ISBN 90 204 2045 3
2. ↑ Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be

Noors

Uitspraak

• Geluid: jubelen Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: / ˈjʉːbələn /

Woordafbreking

• ju·be·len

Zelfstandig naamwoord

jubelen

1. nominatief bepaald mannelijk enkelvoud van jubel

Nynorsk

Uitspraak

• Geluid: jubelen Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: / ˈjʉːbələn /

Woordafbreking

• ju·be·len

Zelfstandig naamwoord

jubelen

1. nominatief bepaald mannelijk enkelvoud van jubel