kalmte - WikiWoordenboek (original) (raw)
- In de betekenis van ‘rust’ voor het eerst aangetroffen in 1602 [1]
- afgeleid van kalm met het achtervoegsel -te [2]
de kalmte v
- rust, stilte, koelbloedigheid, gemoedsrust
| 100 % |
van de Nederlanders; |
| 100 % |
van de Vlamingen.[3] |
- ↑ "kalmte" in: Sijs, Nicoline van der, Chronologisch woordenboek. De ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, 2e druk, Amsterdam / Antwerpen: Veen, 2002; op website dbnl.org; ISBN 90 204 2045 3
- ↑ kalmte op website: Etymologiebank.nl
- ↑
Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be