kelder - WikiWoordenboek (original) (raw)

Nederlands

Uitspraak

Geluid: kelder (hulp, bestand)
IPA: / ˈkɛldər / (2 lettergrepen)

Woordafbreking

kel·der

Woordherkomst en -opbouw

Van Oudnederlands kellera , verder te herleiden tot Latijn cellarium.[1] In de betekenis van ‘deel van gebouw onder de begane grond’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1240 [2]

enkelvoud	meervoud
naamwoord	kelder	kelders
verkleinwoord	keldertje	keldertjes

Zelfstandig naamwoord

de kelder m

(vertrek) een ondergrondse bergruimte in een woning
- Staan er nog flessen wijn in de kelder?
  ▸ Misschien heeft ze hem wel in de kelder verstopt.[3]
  ▸ Beneden in de kelder opende Lyckle de deur van een van de zijruimtes.[4]
(scheepvaart) de bodem van de zee

Hyponiemen

afzinkkelder bagagekelder bierkelder crackkelder fietsenkelder flatkelder gierkelder grafkelder	hansje-in-de-kelder ijskelder koelkelder kolenkelder koolkelder kruipkelder melkkelder mestkelder	onderkelder ooftkelder parkeerkelder poesjenellenkelder provisiekelder raadskelder reinwaterkelder schuilkelder	stadskelder stookkelder urnenkelder voorraadkelder waterkelder werfkelder wijnkelder woelkelder

Afgeleide begrippen

grote kelderloopkever kelder-glansslak kelderachtig kelderbier kelderbox kelderdeur kelderen kelderfles keldergat keldergewelf	kelderhals kelderkamer kelderkast kelderkleinoogje kelderkoorts kelderloopkever kelderlucht kelderluik keldermeester keldermot	kelderpissebed kelderploeg kelderraam kelderruimte kelderseks kelderspin keldertrap kelderverdieping keldervijs kelderwinde kelderwoning

Uitdrukkingen en gezegden

Naar de kelder gaan

Verongelukken (en met een schip: zinken)

Vertalingen

1. een ondergrondse bergruimte

Duits: Keller (de) m Armeens: հիմք (hy) Asturisch: suétanu (ast) m Engels: cellar (en), basement (en) Esperanto: kelo (eo) Frans: cellier (fr) m, cave (fr) v	Japans:Kanji: 地下室 (ja) Hiragana: ちかしつ (ja) Romaji: chikashitsu (ja) Pools: piwnica (pl) v Spaans: sótano (es) m

Werkwoord

vervoeging van
kelderen

kelder

eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kelderen
- Ik kelder.
gebiedende wijs van kelderen
- Kelder!
(bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kelderen
- Kelder je?

Gangbaarheid

Het woord kelder staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "kelder" herkend door:

100 %	van de Nederlanders;
100 %	van de Vlamingen.[5]

Meer informatie

Zie Wikipedia voor meer informatie.

Verwijzingen

↑ kelder op website: Etymologiebank.nl
↑ "kelder" in: Sijs, Nicoline van der, Chronologisch woordenboek. De ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, 2e druk, Amsterdam / Antwerpen: Veen, 2002; op website dbnl.org; ISBN 90 204 2045 3
↑
Jessie Burton vert. Mieke Trouw-Luyckx
“Het huis aan de gouden bocht” (2014), Luitingh-Sijthoff , ISBN 9789021809526
↑
Teuntje de Haan
“Een muur van water” (2018), Em. Querido's Uitgeverij , ISBN 9789021409375
↑ Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be