kibbelen - WikiWoordenboek (original) (raw)

Nederlands

Uitspraak

Geluid: kibbelen (hulp, bestand)
IPA: /kɪbələ(n)/

Woordafbreking

kib·be·len

Woordherkomst en -opbouw

In de betekenis van ‘ruzie maken’ voor het eerst aangetroffen in 1477 [1]
frequentatief gevormd uit Middelnederlands kiven "strijden" met het achtervoegsel -el, waarbij -v- door expressieve geminatie -b- wordt; kiven is in het Nederlands kijven geworden [2]

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
kibbelen	kibbelde	gekibbeld
zwak -d	volledig

Werkwoord

kibbelen

inergatief woordenstrijd hebben
- De kinderen kibbelden weer eens op de achterbank.

Synoniemen

ruziën, kijven, hakketakken

Afgeleide begrippen

kibbelkabinet

Vertalingen

1. woordenstrijd hebben

Duits: sich zanken (de) Engels: quibble (en), argue (en) Frans: se chamailler (fr)	Indonesisch: ribut (id), bersengketa (id) Spaans: reñir (es), disputar (es), altercar (es)

Gangbaarheid

Het woord kibbelen staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "kibbelen" herkend door:

98 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.[3]

Verwijzingen