kin - WikiWoordenboek (original) (raw)

Nederlands

Deze man heeft een kuiltje in zijn kin

Uitspraak

• Geluid: kin (hulp, bestand)
• IPA: / kɪn / (1 lettergreep)

Woordafbreking

• kin

Woordherkomst en -opbouw

• In de betekenis van ‘deel van de onderkaak’ voor het eerst aangetroffen in 1201 [1]
• [tussenwerpsel] via Jiddisch van Hebreeuws כן (ken) oorspronkelijk "aldus, zo"; later "ja"[2]

Zelfstandig naamwoord

de kin m

1. (anatomie) vooruitstekende deel van de onderkaak
   ▸ De man stond met zijn handen in zijn zakken, met gebogen schouders en zijn kin naar beneden, maar de vrouw keek omhoog naar de gespierde sater in de fontein, die in zijn hand een lege kruik had.[3]
   ▸ Op de trail had ik eindelijk het gevoel een hippie te zijn omdat ik in een gemeenschap leefde van vrije geesten, kleurrijk en stoffig. Niemand scheerde zijn kin of oksels, bh’s bleken niet te werken onder zware rugzakken en er was een gezonde hoeveelheid vrije liefde onder de jonge garde.[4]

Vertalingen

1. het vooruitstekende deel van de onderkaak

Tussenwerpsel

kin!

1. (Bargoens) akkoord!, in orde!, oké!, goed!

Synoniemen

1. kim

Gangbaarheid

• Het woord kin staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "kin" herkend door:

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Verwijzingen

1. ↑ "kin" in: Sijs, Nicoline van der, Chronologisch woordenboek. De ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, 2e druk, Amsterdam / Antwerpen: Veen, 2002; op website dbnl.org; ISBN 90 204 2045 3
2. ↑
   Endt, E. & L. Frerichs
   Bargoens woordenboek 20e druk (2011) Bert Bakker, Amsterdam; ISBN 9789035136526; p. 63
3. ↑
   Jessie Burton vert. Marja Borg
   “De muze” (2017), Luitingh-Sijthoff , ISBN 9789024574704
4. ↑
   Tim Voors
   “Alleen, De Pacific Crest Trail te voet van Mexico naar Canada”, eBook: Mat-Zet bv, Soest (2018), Fontaine Uitgevers
5. ↑ Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be

Engels

Uitspraak

• Geluid: kin (VS) (hulp, bestand)
• IPA: /kɪn/

Woordherkomst en -opbouw

• Van Angelsaksisch cynn, Protogermaans *kunja-, Indo-Europees *gene-.[1]

Zelfstandig naamwoord

kin

1. (familie) familie, familieleden, naasten, verwanten

Verwijzingen

1. ↑ kin, Online Etymology Dictionary

Navajo

Uitspraak

• IPA: /kxɪ̀n/

Zelfstandig naamwoord

kin

1. huis

Toki Pona

Uitspraak

• Geluid: kin (hulp, bestand)
• IPA: /kin/

Woordafbreking

• kin

Woordherkomst en -opbouw

• van Fins kin "ook"

Bijvoeglijk naamwoord

kin

1. echt

Tussenwerpsel

kin

1. ik ook
2. inderdaad

Voegwoord

kin

1. en, ook