klant - WikiWoordenboek (original) (raw)

Nederlands

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘cliënt’ voor het eerst aangetroffen in 1350 [1]
[2]

enkelvoud	meervoud
naamwoord	klant	klanten
verkleinwoord	klantje	klantjes

de klant m

(economie) afnemer van een product of dienst van een leverancier
▸ In Tain l'Hermitage zien we een vervallen garage uit de jaren dertig. G RAGE staat boven de poort, zoals de Nationale 7 ook veel OTELS en RE TAUR NTS kent. De pompen staan er nutteloos bij, op een uithangbord wuift een Michelinmannetje naar de klanten die nooit meer zullen komen.[3]
▸ Wat me wel is gelukt is om af en toe voor klanten in het buitenland vanuit huis opdrachten uit te voeren.[4]

Het is de klant die bepaalt hoe het eindproduct of de geleverde dienst moet zijn, de leverancier heeft zich enkel daarnaar te schikken

Iemand die zich vreemd gedraagt

Iemand die vaak/op vaste momenten iets koopt bij een specifieke winkel

1. afnemer van een product of dienst van een leverancier

Het woord klant staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "klant" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
100 %	van de Vlamingen.[5]