klinker - WikiWoordenboek (original) (raw)

Nederlands

In de betekenis van ‘vocaal’ voor het eerst aangetroffen in 1584 [1]
[1-3] Afgeleid van klinken met het achtervoegsel -er.
- [1-2] Dit is een leenvertaling van het Latijnse (littera) vocalis (klinkende [letter]). In tegenstelling tot bij de medeklinkers is bij de klinkers de stem aan het werk, vandaar een afleiding van vox (stem). Volgens andere bronnen zou de benaming "klinker" gevormd zijn in tegenstelling tot de naam "medeklinker" (een leenvertaling van consonans - mee-klinkend).
- [3] De naam klinker is afkomstig van het heldere geluid dat deze baksteen geeft als er op getikt wordt.

enkelvoud	meervoud
naamwoord	klinker	klinkers
verkleinwoord	klinkertje	klinkertjes

de klinker m

(taalkunde) elke spraakklank waarbij de ademstroom nergens wordt afgeknepen
- Het Nederlands kent ongeveer zestien klinkers die als foneem fungeren.
een letter of teken dat een dergelijke spraakklank voorstelt
- De meest voorkomende klinker in het Nederlands is de e.
(bouwkunde) een harde baksteen die door zijn structuur geen water opzuigt
- De klinkers werden door de stratenmaker zorgvuldig in het zandbed gelegd.
(beroep) Iemand die geholpen door de nageljongen met klinknagels voorwerpen aan elkaar klinkt

1. een klank van de menselijke spraak waarbij geen obstructie in de ademstroom aangebracht wordt.

3. een harde baksteen die door zijn structuur geen water opzuigt

Het woord klinker staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "klinker" herkend door:

100 %	van de Nederlanders;
100 %	van de Vlamingen.[2]