leerling - WikiWoordenboek (original) (raw)

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: leerling (hulp, bestand)
• IPA: / ˈlerlɪŋ / (2 lettergrepen)

Woordafbreking

• leer·ling

Woordherkomst en -opbouw

• In de betekenis van ‘iem. die onderwijs krijgt’ voor het eerst aangetroffen in 1496 [1]
• Naamwoord van handeling van leren met het achtervoegsel -ling. [2]

Zelfstandig naamwoord

de leerling m

1. (onderwijs) iemand die onderwijs volgt
   ▸ Hij was een goede leerling op de voorname Burgerdeugdschool en schreef zich als zeventienjarige in als theologiestudent.[3]
   ▸ 'Meneer Green vindt mij een briljante leerling en wil me extra lessen geven, zodat ik later kan studeren.[4]
   • De meester gaf de leerlingen een proefwerk.

Verwante begrippen

• mannelijke vorm van leerlinge
• leraar, scholier, student
• leren, school, studeren

Hyponiemen

Afgeleide begrippen

Vertalingen

1. iemand die onderwijs volgt

Gangbaarheid

• Het woord leerling staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "leerling" herkend door:

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Verwijzingen

1. ↑ "leerling" in: Sijs, Nicoline van der, Chronologisch woordenboek. De ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, 2e druk, Amsterdam / Antwerpen: Veen, 2002; op website dbnl.org; ISBN 90 204 2045 3
2. ↑ leerling op website: Etymologiebank.nl
3. ↑
   Daan Bronkhorst
   “Kierkegaard” (2020), Athenaeum - Polak & Van Gennep , ISBN 9789025313562
4. ↑ “Holy Trientje” (2019), Ambo Anthos, ISBN 9789026334238
5. ↑ Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be