leraar - WikiWoordenboek (original) (raw)

leraar

Nederlands

afgeleid van leren met het achtervoegsel -aar, in de betekenis van ‘onderwijzer’ voor het eerst aangetroffen in 1240 [1] [2] [3]

enkelvoud	meervoud
naamwoord	leraar	NL: lerarenBE: leraars
verkleinwoord	leraartje	leraartjes

de leraar m

(onderwijs), (beroep) iemand die lesgeeft
▸ Toen Milan na vier keer vallen niet meer durfde te springen, verweet de leraar hem voor de hele klas dat hij een lafaard was.[4]
▸ Die hulp wordt geboden door een leraar of opvoeder, dat wil zeggen door een echte opvoeder.[5]
- De leraar wist in de moeilijke klas goed orde te houden.
- Zijn taak als leraar was afgelopen. Kleine Woord zou nu de rest moeten doen. En hij had er het volste vertrouwen in dat het de jongen ook zou lukken. [6]

vervoeging van
leraren

leraar

eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van leraren
- Ik leraar.
gebiedende wijs van leraren
- Leraar!
(bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van leraren
- Leraar je?

Het woord leraar staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "leraar" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
98 %	van de Vlamingen.[7]