leuning - WikiWoordenboek (original) (raw)

Nederlands

Uitspraak

Geluid: leuning (hulp, bestand)
IPA: / ˈlønɪŋ / (2 lettergrepen)

Woordafbreking

leu·ning

Woordherkomst en -opbouw

In de betekenis van ‘steun voor armen’ voor het eerst aangetroffen in 1654 [1]
Naamwoord van handeling van leunen met het achtervoegsel -ing.

enkelvoud	meervoud
naamwoord	leuning	leuningen
verkleinwoord	leuninkje	leuninkjes

Zelfstandig naamwoord

de leuning v

iets waartegen men aan kan leunen
- Gelukkig kon hij de trap op door zich vast te houden aan de leuning.
de achterkant van een stoel
- De leuning van de stoel ontbrak, dus kon ik niet naar achteren leunen.

Hyponiemen

armleuning, rugleuning, trapleuning, zijleuning

Afgeleide begrippen

leuningbijter, leuningstoel

Vertalingen

1. iets waartegen men aan kan leunen

2. de achterkant van een stoel

Gangbaarheid

Het woord leuning staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "leuning" herkend door:

100 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.[2]

Meer informatie

Zie Wikipedia voor meer informatie.

Verwijzingen