mineur - WikiWoordenboek (original) (raw)

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: mineur (hulp, bestand)
• IPA: / miˈnør / (2 lettergrepen)

Woordafbreking

• mi·neur

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘mijnenlegger’ voor het eerst aangetroffen in 1578 [1]
• Van het Latijnse minor via Frans mineur (kleiner, kleinste)

Zelfstandig naamwoord

de mineur v / m

1. (militair) persoon die mijnen legt of ingraaft
2. (muziek) een toonsoort met een ingetogen karakter, met soms een "droevige" associatie
   • Na deze vrolijke passage slaat de stemming om, en het stuk eindigt in mineur.

Bijvoeglijk naamwoord

mineur

1. (muziek) in een toonsoort met een ingetogen karakter
2. (muziek) “klein” in de benaming van bepaalde intervallen, akkoorden en toonladders; vaak genoemd in combinatie met het terts-interval
   • Een terts is een interval dat: “groot”, “klein” (mineur), “overmatig” of “verminderd” kan zijn.
   • Een kleinetertstoonladder, een mineurtoonladder, heeft als derde toon een “kleine terts.”
   • Een klein akkoord, een mineurakkoord, heeft minimaal het interval “kleine terts.”

Synoniemen

• kleinetertstoonaard, kleinetertstoonladder, kleinetertstoonschaal, kleinetertstoonsoort

Antoniemen

• grotertertstoonaard, grotetertstoonladder, grotetertstoonschaal, grotetertstoonsoort, majeur

Verwante begrippen

• akkoord, grondtoon, interval, leidtoon, slottoon, stamtoon, tonica

Hyponiemen

Afgeleide begrippen

Vertalingen

Gangbaarheid

• Het woord mineur staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "mineur" herkend door:

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Verwijzingen

1. ↑ "mineur" in: Sijs, Nicoline van der, Chronologisch woordenboek. De ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, 2e druk, Amsterdam / Antwerpen: Veen, 2002; op website dbnl.org; ISBN 90 204 2045 3
2. ↑ Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be

Frans

Woordherkomst en -opbouw

• van mine met het achtervoegsel -eur [1-2] [1]
• geleend van Latijn minor [3-4] [2]

Uitspraak

• Geluid: mineur (hulp, bestand)
• IPA: /mi.nœʁ/

Zelfstandig naamwoord

mineur m

1. (beroep) (mijnbouw) mijnwerker
2. (militair) mijnenlegger
3. (juridisch) minderjarige
4. (muziek) mineurtoonaard, mineurakkoord

Antoniemen

• [4] majeur

| | enkelvoud | meervoud | | | ---------------------------------------------------------------------------------------------- | ---------------------------------------------------------------------------------------- | -------------------------------------------------------- | | mannelijk | mineur | mineurs | | vrouwelijk | mineure | mineures |

Bijvoeglijk naamwoord

mineur

1. kleiner
2. onbeduidend
3. (juridisch) minderjarig

Verwijzingen