oen - WikiWoordenboek (original) (raw)

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: oen (hulp, bestand)
• IPA: /un/

Woordafbreking

• oen

Woordherkomst en -opbouw

• Etymologie onduidelijk; mogelijk verwant met loen zn . In de betekenis van ‘sufferd’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1612 [1][2][3]

Zelfstandig naamwoord

de oen m

1. (scheldwoord) dom en/of onhandig iemand
   • Wat een oen is dat, zeg.
2. (evenhoevigen) (landbouw) gecastreerde ezelhengst, ofwel ezelruin
   • Zij heeft een oen in haar bezit.

Synoniemen

• [1]: kluns, oelewapper, stomkop, sufferd

Verwante begrippen

• [2] ruin, os, barg, borg, berg, hamel, kapoen, weer

Vertalingen

Gangbaarheid

• Het woord oen staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "oen" herkend door:

Verwijzingen

1. ↑ oen op website: Etymologiebank.nl
2. ↑ "oen" in: Sijs, Nicoline van der, Chronologisch woordenboek. De ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, 2e druk, Amsterdam / Antwerpen: Veen, 2002; op website dbnl.org; ISBN 90 204 2045 3
3. ↑ Woordenboek der Nederlandsche taal (1864-2001).
4. ↑ Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be

Welsh

Zelfstandig naamwoord

oen m

1. (dierkunde), (landbouw) lam