ontroeren - WikiWoordenboek (original) (raw)

Nederlands

naamwoord van handeling
zelfstandig	bijvoeglijk
ontroeren	ontroerend
ontroering	ontroerd

Uitspraak

Geluid: ontroeren (hulp, bestand)

Woordafbreking

ont·roe·ren

Woordherkomst en -opbouw

In de betekenis van ‘in het gemoed treffen’ voor het eerst aangetroffen in 1637 [1]
Afgeleid van roeren met het voorvoegsel ont-

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
ontroeren	ontroerde	ontroerd
zwak -d	volledig

Werkwoord

ontroeren

overgankelijk gevoelens van medeleven, vertedering of getroffenheid oproepen
- Onwillekeurig werd hij ontroerd door de aanhankelijkheid waarmee het kind hem begroette.

Vertalingen

1. gevoelens van medeleven, vertedering of getroffenheid oproepen

Duits: berühren (de) Engels: move (en), touch (en)	Frans: émouvoir (fr), bouleverser (fr) Spaans: conmover (es), emocionar (es), conmocionar (es)

Gangbaarheid

Het woord ontroeren staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "ontroeren" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.[2]

Verwijzingen