opstand - WikiWoordenboek (original) (raw)

Nederlands

enkelvoud	meervoud
naamwoord	opstand	opstanden
verkleinwoord	opstandje	opstandjes

de opstand m

(maatschappij) een massale, vaak gewelddadige, poging om het heersende gezag omver te werpen
- De opstand die al enige tijd woedde werd gewelddadig onderdrukt.
  ▸ Maar nadat Boedapest zijn equivalent van het Slânsky-proces had doorgemaakt, werden de demonstraties steeds oncontroleerbaarder en ontwikkelden zich tot een opstand tegen alles waar de partij en regering voor stonden, geleidelijk aan met gewapende groepen.[2]
(bosbouw) staande bomen of struiken, ter onderscheiding van aangrenzende begroeiing
▸ Rond 1976 kwam Heinrich Reininger op het idee om de eindkap niet meer per opstand te bepalen maar individueel van de beste bomen.[3]
(techniek) overeind staand deel, schot [2]

[1] arbeidersopstand boerenopstand Bokseropstand	gevangenenopstand gevangenisopstand gevelopstand	legeropstand lichtopstand magazijnopstand	scholierenopstand slavenopstand spiegelopstand	studentenopstand volksopstand wederopstand winkelopstand

1. een massale, vaak gewelddadige, poging het heersende gezag af te schudden

Het woord opstand staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "opstand" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
100 %	van de Vlamingen.[4]