schijf - WikiWoordenboek (original) (raw)

Nederlands

In de betekenis van ‘platrond voorwerp’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1240.[1]
erfwoord: Middelnederlands scīve ‘schijf, platrond voorwerp’, ontwikkeld uit Oergermaans *skībō-, wijzend met grammatische wisseling op Indo-Europees *sk(e)ip-, labiaaluitbreiding van *skeh₂i- ‘splijten’ (zie verder scheiden).[2] Evenals Nederduits Schiev, Duits Scheibe, Fries skiif en Zweeds skiva, alle ‘platrond voorwerp, schijf’.[2] Verwantschap met scheef (zn.) en schever(steen).

enkelvoud	meervoud
naamwoord	schijf	schijven
verkleinwoord	schijfje	schijfjes

de schijf v / m

plat en rond voorwerp (discus)
(voeding) afgesneden plak van een of andere stof
(informatica) opslagmedium
(muziek) platte en ronde muziekdrager
(muziek) (figuurlijk) muziekalbum of muzieknummer, in het bijzonder een goed nummer
- Welk nummer is dat? Wat een schijf!
(spel) (sport) elk van de stenen waarmee het damspel wordt gespeeld

veel mensen die ergens zich mee bemoeien

2. een gerecht dat plat en rond is

Het woord schijf staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "schijf" herkend door:

100 %	van de Nederlanders;
100 %	van de Vlamingen.[3]