schuiven - WikiWoordenboek (original) (raw)

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: schuiven (hulp, bestand)
• IPA: / ˈsxœyvə(n) / (2 lettergrepen)

Woordafbreking

• schui·ven

Woordherkomst en -opbouw

• In de betekenis van ‘voortbewegen zonder op te tillen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1287 [1]

Werkwoord

schuiven

1. overgankelijk over de grond verplaatsen
   • Hij schoof de doos in de richting van de deur.
     ▸ Gaandeweg krijgt haar taak een puur fysiek karakter, grote vierkante vrachtpakketten heen en weer schuiven in een 3D-puzzel.[2]
     ▸ Soms zouden ze als ze naar de aarde kijken bijna alles wat ze weten terzijde willen schuiven en in plaats daarvan geloven dat deze planeet het middelpunt van alles is.[2]

Hyponiemen

Afgeleide begrippen

Vertalingen

1. over de grond verplaatsen

Zelfstandig naamwoord

de schuiven mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord schuif

Gangbaarheid

• Het woord schuiven staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "schuiven" herkend door:

Verwijzingen

1. ↑ "schuiven" in: Sijs, Nicoline van der, Chronologisch woordenboek. De ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, 2e druk, Amsterdam / Antwerpen: Veen, 2002; op website dbnl.org; ISBN 90 204 2045 3
2. 1 2
   Samantha Harvey
   “In Orbit” (2024), De Bezige Bij , ISBN 9789403135625
3. ↑ Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be