«op het scherp van de snede» [1] (bij een tweestrijd) met uiterste inzet
Dit is de oorspronkelijke uitdrukking, met scherp als zelfstandig naamwoord dat op zichzelf al het dunste deel aangeeft. In het taalgebruik is scherp ook wel opgevat als bijvoeglijk naamwoord, waarvan de overtreffende trap gebruikt wordt: scherpst van de snede.[2]