be – Wiktionary (original) (raw)

Frå Wiktionary - den frie ordboka

• bede (e-infinitiv)
• beda (a-infinitiv, kløyvd infinitiv)

Frå norrønt biðja.

be (notid ber; fortid bad; perfektum partisipp bede/bedt/bedd; st-form bedast; notidspartisipp bedande; bydeform be)

1. rette bøn eller annan førespurnad; tigge
   Ho bad foreldra om pengar
   Han bad meg koma
   Presten bad for konfirmantane
2. uttrykkje ønske om
   Dei hadde nett bede gjestane god natt
3. by, innby
   Skal vi be naboane på kaffi?

• Ivar Aasen: Norsk Ordbog (1873)
• «be» i Nynorskordboka.

Frå mellomengelsk, frå gamalengelsk bēon.

be

1. vera (å finnast)

• «be» i Merriam-Webster Online Dictionary