du – Wiktionary (original) (raw)

Frå Wiktionary - den frie ordboka

Frå norrønt þú med objektforma þik. Ordet har same opphav som dei tilsvarande pronomena i svensk, dansk, færøysk og islandsk. Nærskyld med engelsk you fransk tu og mange andre europeiske ord med tilsvarande tyding.

du (objektform deg)

  1. personleg pronomen, andre person eintal subjekt: tilhøyraren, den som utfører handlinga
    Skal du ikkje vitje mora di snart?

personleg pronomen, fyrste person eintal

Bokmål du Albansk: ti Bretonsk: te Dansk:uhøgtidleg: du høfleg: De (alltid med stor bokstav) Engelsk: you Esperanto: vi Estisk: sa, sina Finsk: sinä, sinun Fransk:uhøgtidleg tu høfleg vous (betyr eigentleg "de") Gammelengelsk: þū Gammelpersisk: 𐎬𐎺𐎶 (tuvam) Italiensk:uhøgtidleg: tu høfleg: lei, Lei høgtidleg: Voi Japansk:uhøgtidleg: 君 (きみ, kimi) høfleg: 貴方 (あなた, anata) litt uhøfleg, blant vener er det meir slang: お前 (おまえ, omaé) uhøfleg: 手前 (てまえ, temae), nokre gongar forkorta til てめ～～, temee særs uhøfleg: 貴様 (きさま, kisamá) Merk: Desse orda er i røynda å rekne som substantiv, og nyttast lite i tale, særleg om konteksta er kjent frå før. Kinesisk: 你 (nǐ), 您 (nín) Kirkeslavisk: тъі (ty) Makedonsk: ти (ti) Nederlandsk:uhøgtidleg: (standardform) jij, je, (i flamsk) gij, ge høfleg: u Polsk: ty Rumensk:uhøgtidleg: tu høfleg: dumneata høgtidleg dumneavoastră Russisk:uhøgtidleg: ты (ty) høfleg: Вы (Vy) Svensk: du Spansk: tú Tsjekkisk: ty Tyrkisk: sen Tysk:uhøgtidleg: du høfleg: Sie Ungarsk: te

du

  1. ein slags fugl
  1. svart (farge)
  1. personleg pronomen, andre person eintal subjekt: tilhøyraren, den som utfører handlinga

du (subjekt) - dig (objekt) - din m, dit n, dine fl

Frå norrønt þú, med objektsform þik. Ordet þú har same opphav som dei tilsvarande pronomena i svensk, dansk, færøysk og islandsk. Slektsord med engelsk you, fransk tu og mange andre europeiske ord med tilsvarande tyding.

du

  1. to

Frå latin duo, med samme tyding

du

  1. "til/av den"
  2. delingsartikkel, vert nytta om uvisse mengder av ting (som engelsk some), men vert ofte ikkje omsett til norsk

Satt saman av preposisjonen de ("fra", "av") og hankjønnartikkelen le ("den, "det")

du

  1. personleg pronomen, andre person eintal subjekt: tilhøraren, den som utfører handlinga

du, Du (subjekt) - dich (objekt) - dir (dativ) - deiner (genitiv)

Merk: bøyinga i genitiv uttrykker ikkje eigedom, for å gjere det må ein bruke dein, som vert bøygt i kjønn, tal og kasus.

Frå gammelhøytysk du, slektsord med gammelengelsk thu, forelda engelsk thou og dei tilsvarande skandinaviske pronomena.

du

  1. to

du

  1. talet to

du

  1. talet to

du

  1. hertug

Frå latin dux ("leiar", "kommandør"), frå verbet ducere ("å leie"), frå indoeuropeisk rot deuk- ("å leie"). Slektsord med fransk duc, engelsk duke og mange andre romanske tilsvarande ord.

du

  1. personleg pronomen, andre person eintal subjekt: tilhøraren, den som utfører handlinga

du (objekt) - dig, dej (objekt) - din m, ditt n, dina fl (genitiv)

Frå norrønt þú, med objektsform þik. Ordet har òg gjeve opphav til dei tilsvarande pronomena i dansk, norsk, færøysk og islandsk. Slektsord med engelsk you og mange andre europeiske ord med tilsvarande tyding.

du

  1. svart (farge)