bu – Wiktionary (original) (raw)

Se også: Bu og bú

bu f (bokmål), f (nynorsk)

  1. eit lite hus eller rom der ein kan bu mellombels: sjøbu, jaktbu
    Eg flytta ut i bua om sumaren
  2. eit lite hus eller rom der ein kan lagra ting: kjellarbu, matbu
    Sett sykkelen i bua.
  3. eit lagerhus eller ein salstad, eit hus med mange ting: krambu
    Eg skal på bua å handle.

Frå norrønt búð

Bøyning (regelrett substantiv hokjønn)
Entall Flertall ‌
Ubestemt Bestemt Ubestemt Bestemt
ei bu bua buer buene (bokmål/nynorsk)
en bu buen buer buene (bokmål)
For genitiv av substantiv, se eieform.

bu n (bokmål), n (nynorsk)

  1. heim og hushald
    Vi ska setja bu.
  2. juridisk nemning på all eigedomen til ein person, eit firma eller eit hushald.
    Ho sit i uskifta bu.
  3. bøling, buskapen på ein gard

Frå norrønt bú

bustad, buskap, busette

Bøyning (regelrett substantiv intetkjønn)
Entall Flertall ‌
Ubestemt Bestemt Ubestemt Bestemt
bu buet bu buene (bokmål/riksmål)
bu buet bu bua (bokmål)
eit bu buet bu bua (nynorsk)
For genitiv av substantiv, se eieform.

bu (bokmål/nynorsk)

  1. å halda til fast på ein plass, ha bustad
    Eg budde i bua.
    Kongen bur i Oslo.
  2. å gjere klar
    Vi bur oss til jul.

bo

Frå norrønt bú

bonde

Bøyning (regelrett)
Infinitiv Presens Preteritum Perfektum Imperativ Presens partisipp Passiv ‌
å bu bur budde har budd bu buende bus (bokmål/riksmål)
å bu bur budde har butt bu buande buast (nynorsk)
har budd (nynorsk)

bu!

  1. Uttrykk for misnøye

Fra engelsk boo.

IPA: /by/

SAMPA: /by/

bu m (f bue, m flertall bus, f flertall bues)

  1. beruset, full
  2. (om væsker, også om følelser) absorbert

bu

  1. bøyningsform av boire