adulta — Wikiccionari (original) (raw)

Un article de Wikiccionari.

Occitan

Etimologia

Del latin ădultus (« qu'a grandit »), de ădŭlesco o ădŏlescōcréisser », « grandir »).

Prononciacion

/aˈðylto̞/, /aˈðylto̞/, provençau /aˈdylto̞/, /aˈdylto̞/

Sillabas

a|dul|ta

Nom comun

adulta femenin, al masculin: (adult / adulte)

Declinason
Singular Plural
adulta adultas
[aˈðylto̞] [aˈðylto̞s]
  1. Persona qu'atenguèt sa maturitat psicologica e intellectuala.
    • Quitament jova aquela enfant, es ja una adulta.
  2. Persona o animal qu'atenguèt lo tèrme de sa formacion.
  3. Persona que la creissença s'acabèt.
  4. (per extension) Persona que passèt la majoritat civila.

Traduccions

alemand: Erwachsener (de) anglés: adult (en) basc: heldu (eu) catalan: adulta (ca) espanhòl: adulta (es) francés: adulte (fr) italian: adulta (it) portugués: adulta (pt)

Forma d'adjectiu

adulta

  1. Femenin singular de adult / adulte

Catalan

Etimologia

Del latin ădultus (« qu'a grandit »), de ădŭlesco o ădŏlescōcréisser », « grandir »).

Prononciacion

oriental /əˈðuɫtə/, /əˈðuɫtə/, occidental /aˈðuɫta/, /aˈðuɫta/

Sillabas

a|dul|ta

Nom comun

adulta femenin, al masculin: (adult)

Declinason
Singular Plural
adulta adultes
  1. adulta (oc)

Forma d'adjectiu

adulta

  1. Femenin singular de adult.

Espanhòl

Etimologia

Del latin ădultus (« qu'a grandit »), de ădŭlesco o ădŏlescōcréisser », « grandir »).

Prononciacion

Peninsular: /aˈðulta/, /aˈðulta/

American: naut /aˈdult(a)/, /aˈdult(a)/, bas /aˈðulta/, /aˈðulta/

Colómbia (Bogotà) : escotar « adulta »

Sillabas

a|dul|ta

Nom comun

adulta femenin, al masculin: (adulto)

Declinason
Singular Plural
adulta adultas
  1. adulta (oc)

Forma d'adjectiu

adulta

  1. Femenin singular de adulto.

Italian

Etimologia

Del latin ădultus (« qu'a grandit »), de ădŭlesco o ădŏlescōcréisser », « grandir »).

Prononciacion

/aˈdulta/, /aˈdulta/

Sillabas

a|dul|ta

Nom comun

adulta femenin, al masculin: (adulto)

Declinason
Singular Plural
adulta adulte
  1. adulta (oc)

Forma d'adjectiu

adulta

  1. Femenin singular de adulto.

Portugués

Etimologia

Del latin ădultus (« qu'a grandit »), de ădŭlesco o ădŏlescōcréisser », « grandir »).

Prononciacion

Portugal /ɐdˈuɫtɐ/, /ɐdˈuɫtɐ/; Brasil /aˈduwtɐ/, /aˈduwtɐ/, /aˈduwtə/, /aˈduwtə/

Sillabas

a|dul|ta

Nom comun

adulta femenin, al masculin: (adulto)

Declinason
Singular Plural
adulta adultas
  1. adulta (oc)

Forma d'adjectiu

adulta

  1. Femenin singular de adulto.