boc — Wikiccionari (original) (raw)

Un article de Wikiccionari.

Occitan

Etimologia

Del gallés *bucco- [1].

Prononciacion

/buk/, /buk/

Bearn : escotar « boc »

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular Plural
boc bocs
[buk] [buts]

Boc comun de Provença

boc masculin

  1. Cabra mascle.

Variantas dialectalas

Derivats

Locucions derivadas

Traduccions

alemand: Bock (de) anglés: buck (en) asturian: castrón (ast), cabrón (ast) bielorús: казёл (be) catalan: cabró (ca), boc (ca) chèc: kozel (cs) francés: bouc (fr) ebrèu: תיש (he) (tajš) espanhòl: cabrón (es) italian: becco (it), capro (it), caprone (it) naut sorab: kozoł (hsb) portugués: bode (pt), cabrão (pt) romanés: ţap (ro) rus: козёл (ru) sard: becu (sc) ucraïnian: козел (uk)

Referéncias

Anglés ancian

Etimologia

Del protogermanic *bōks.

Nom comun

bōc femenin

  1. Libre.

Declinason

singular plural
nominatiu bōc bēċ
acusatiu bōc bēċ
genitiu bēċ, bōce bōca
datiu bēċ bōcum

Catalan

Etimologia

(nom 1) Del gallés *bucco- [1].

(nom 2) Del alemand Bock, de Einbeck («ciutat bièrra»).

Prononciacion

(nom 1) /ˈbok/, /ˈbok/

(nom 2) /ˈbɔk/, /ˈbɔk/

Nom comun 1

Declinason
Singular Plural
boc bocs
[ˈbok] [ˈboks]

boc masculin

  1. Cabra mascle.

Sinonims

Nom comun 2

Declinason
Singular Plural
boc bocs
[ˈbɔk] [ˈbɔks]

boc masculin

  1. Veirat de bièrra d'un mièg litre.

Referéncias

  1. ↑ Un lit d'aubépine - Jean Anglade

Categorias :