cagar — Wikiccionari (original) (raw)
Un article de Wikiccionari.
Occitan
Etimologia
Del latin cacare
Prononciacion
lengadocian, gascon /kaˈɣa/, /kaˈɣa/
provençau /kaˈga/, /kaˈga/
França (Bearn) : escotar « cagar »
Vèrb
cagar vb tr.o pr
- (trivial) Defecar.
Derivats
- cagada
- cagadenièrs
- cagador
- cagadur
- cagadura
- cagaire
- caganha
- caganís
- cagaraula
- cagarèl
- cagarilh
- cagaròl
- cagarròt
- escagassar
Expressions e locucions
- la paret a cagat: la paret s'es escagassada.
- cagar estrech: èsser avar
- far cagar: emmerdar.
- se far cagar: languir.
- vai-te'n cagar a la vinha: va te passejar
- se cagar a las cauças: aver paur.
Traduccions
| alemand: scheißen (de), versauen (de), Aa machen (de) anglés: shit (en), crap (en) catalan: cagar (ca) espanhòl: cagar (es) francés: déféquer (fr), chier (fr) (trivial), , caguer (fr) (Occitània) | francoprovençau/arpitan: cacar (frp) galician: cagar (gl) italian: cacare (it) neerlandés: schijten (nl), kakken (nl), poepen (nl) sicilian: cacari (scn) |
|---|
Catalan
Etimologia
Del latin cacare
Prononciacion
valencian /kaˈɣaɾ/, /kaˈɣaɾ/, oriental /kəˈɣa/, /kəˈɣa/
Espanha (Barcelona) : escotar « cagar »
Vèrb
cagar
Espanhòl
Etimologia
Del latin cacare
Prononciacion
/kaˈɣaɾ/, /kaˈɣaɾ/
Vèrb
cagar