canon — Wikiccionari (original) (raw)

Un article de Wikiccionari.

Occitan

Del latin canon

/kaˈnu/, /kaˈnu/França (Bearn) : escotar « canon »

ca|non

canon masculin

(militar) Pèça d'artilhariá en forme de tub, e utilizada per tirar de projectils, bolets, obús, etc.
(arma) Partida d’una arma de fuòc portativa en forma de tub que òm i engatja la cartocha.
Canèl de canavèra talhat entre dos noses.
Tudèl en general, tub.
Canèla d’una barrica.
Galet d’un vas.
(roegue) Litre de vin.
Calamèl de rastolh.
Jova pluma de l’ala d’un aucelon.
Tub de pòrtapluma.
Tripa que servís d’envelopa a las salsissas.
Gròs plec d’un vestit, d’una còfa.
(textil) Ròtle de lin o d’estopa cardada.

Arma alemand: Kanone (de) anglés: cannon (en), gun (en) basc: kano (eu) catalan: canó (ca)	espanhòl: cañón (es) francés: canon (fr) italian: cannone (it) portugués: canhão (pt)

canon masculin

(religion) Tèxte que precisa una doctrina religiosa.
(teologia) Ensemble de las règlas tocant a la disciplina e la practica religiosa.
(Teologia) Lista dels libres biblics admeses per las Glèisas coma tenent una valor normativa per la fe. O tanben los libres reconeguts coma inspirats.
(musica) Forma musicala caracterizada per una polifonia a l'entorn d’un meteis tèma podent se superpausar tot en essent decalat dins lo temps.
Interpretacion del canon de Pachelbel (1694)