successor — Wikiccionari (original) (raw)

Un article de Wikiccionari.

Occitan

Del latin successor

/syt͡seˈsu(ɾ)/, /syt͡seˈsu(ɾ)/, provençau: /syt͡seˈsuʀ/, /syt͡seˈsuʀ/França (Bearn) : escotar « successor »

suc|ces|sor

successor masculin (femenizacion: successora)

Persona que succedís a una autra dins una foncion, un títol, un ròtle o una institucion.

alemand: Nachfolger (de), Amtsnachfolger (de), Nachfahre (de), Nachkomme (de) anglés: successor (en) basc: oinordekoa (eu)	catalan: descendent (ca), successor (ca) espanhòl: sucesor (es), descendiente (es) francés: successeur (fr) italian: discendente (it), successore (it) portugués: descendente (pt), sucessor (pt)

Del latin successor

/səkˈsɛsə(ɹ)/, /səkˈsɛsə(ɹ)/, /ˈsʌksɛsə(ɹ)/, /ˈsʌksɛsə(ɹ)/, /ˈsʌksɛsɔː(ɹ)/, /ˈsʌksɛsɔː(ɹ)/, /sʌksɛsɔə/, /sʌksɛsɔə/

suc|ces|sor

successor (Plural: successors)

Del latin successor

Espanha (Barcelona) : escotar « successor »

oriental /suksəˈso/, /suksəˈso/

Occidental: nord-occidental /sukseˈso/, /sukseˈso/, valencian /suk.seˈsoɾ/, /suk.seˈsoɾ/

suc|ces|sor

Declinason
Singular	Plural
successor	successors

successor (femenizacion: successora)