unir — Wikiccionari (original) (raw)

Un article de Wikiccionari.

Occitan

Etimologia

Del latin unire « unir », de unus « un ».

Prononciacion

/yˈni/, /yˈni/

França (Bearn) : escotar « unir »

Sillabas

u|nir

Vèrb

unir

  1. Jónher doas o mai causas ensemble.
    • Unir doas pèças de metal amb una soudadura.
  2. Se dich al sens figurat de las personas qu'an de ligams entre elas.
    • S’unir pel maridatge.
  3. Far comunicar, associar.
    • Lo tunèl unís lo dos penjals.

Sinonims

Derivats

Traduccions

alemand: Vereinen (de) anglés: unite (en) catalan: unir (ca) espanhòl: unir (es) francés: unir (fr) italian: unire (it) basc: elkartu (eu) portugués: unir (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin unire « unir », de unus « un ».

Prononciacion

/u'ni/, /u'ni/, /uˈniɾ/, /uˈniɾ/

Sillabas

u|nir

Vèrb

unir

  1. Unir

Espanhòl

Etimologia

Del latin unire « unir », de unus « un ».

Prononciacion

Colómbia (Cartagena) : escotar « unir »

Prononciacion

/uˈniɾ/, /uˈniɾ/

Sillabas

u|nir

Vèrb

unir

  1. Unir

Francés

Etimologia

Del latin unire « unir », de unus « un ».

Prononciacion

França (Somain) : escotar « unir »

Prononciacion

/y.niʁ/, /y.niʁ/

Sillabas

u|nir

Vèrb

unir

  1. Unir

Portugués

Etimologia

Del latin unire « unir », de unus « un ».

Prononciacion

/uˈniɾ/, /uˈniɾ/, /uˈni(ɹ)/, /uˈni(ɹ)/

Sillabas

u|nir

Vèrb

unir

  1. Unir