Acipenser (original) (raw)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Acipenser | |
|---|---|
| Linnaeus, 1758[1] | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | promieniopłetwe |
| Podgromada | kostnochrzęstne |
| Rząd | jesiotrokształtne |
| Rodzina | jesiotrowate |
| Rodzaj | Acipenser |
| Typ nomenklatoryczny | |
| Acipenser sturio Linnaeus, 1758 | |
| Synonimy Acipenses[a] Linck, 1790[2] Sturio Rafinesque, 1810[3] Dinoctus Rafinesque, 1818[4] Dinectur[b] Rafinesque, 1818[5] Sterletus Rafinesque, 1820[6] Dinectus[b] Rafinesquce, 1820[7] Helops Brandt & Ratzeburg, 1833[8] Sterletus[c] Brandt & Ratzeburg, 1833[9] Lioniscus[d] Fitzinger & Heckel, 1836[10] Antaceus Heckel, 1836[11] Lioniscus[e] Bonaparte, 1846[12] Ellops[f] Gistel, 1848[13] Shipa Brandt, 1869[14] Sinosturio Jaekel, 1929[15] Gladostomus Holly, 1936[16] | |
| Gatunki | |
| 22 gatunki (w tym 3 wymarłe) – zobacz opis w tekście | |
Acipenser – rodzaj ryb z rodziny jesiotrowatych (Acipenseridae), w języku polskim zwyczajowo określany nazwą jesiotry. Rodzaj obejmuje największe gatunki z rzędu jesiotrokształtnych, osiągające do kilku metrów długości i kilkuset kilogramów masy ciała. Występują tylko na półkuli północnej. Niektóre mają duże znaczenie gospodarcze. Większość z nich jest zagrożona wyginięciem, w tym A. dabryanus i A. sturio krytycznie.
Nieduży pysk z rostrum zwykle zaokrąglonym w przekroju. Wąsik nie jest spłaszczony. Dobrze rozwinięta tryskawka. Przesłonki skrzelowe przyczepione do powierzchni międzyskrzelowej[17].
Rodzaj zdefiniował w 1758 roku szwedzki przyrodnik Karol Linneusz w dziesiątym wydaniu Systema Naturae publikacji własnego autorstwa poświęconej systematyce zwierząt[1]. Gatunkiem typowym jest (Linneuszowska tautonimia) jesiotr zachodni (A. sturio). Według analiz molekularnych Chase'a Brownsteina (inne języki) i Thomasa Neara (inne języki) tradycyjnie ujmowany rodzaj Acipenser jest parafiletyczny i należy z niego przenieść kilkanaście gatunków do innych rodzajów, głównie Huso[18].
- Acipenser (Acipenses): łac. acipenser ‘jesiotr’[19].
- Sturio: nowołac. sturio, sturionis ‘jesiotr’[20]. Typ nomenklatoryczny: Sturio vulgaris Rafinesque, 1810 (= Acipenser sturio Linnaeus, 1758).
- Dinoctus (Dinectur, Dinectus): gr. δι- di- ‘podwójny’, od δις dis ‘dwukrotny’, od δυο duo ‘dwa’[21]; νηκτης nēktēs „pływak”, od νηχω nēkhō ‘pływać’[22]. Typ nomenklatoryczny: Dinoctus truncatus Rafinesque, 1818 (= Acipenser brevirostrum Lesueur, 1818).
- Sterletus: ros. стерлядь sterljad ‘sterlet’, od niem. störling ‘jesiotr’[23]. Typ nomenklatoryczny: Acipenser ruthenus Linnaeus, 1758.
- Helops: ἡλος hēlos ‘guz, ćwiek’[24]; ωψ ōps, ωπος ōpos ‘wygląd, oblicze’[25]. Typ nomenklatoryczny: Acipenser stellatus Pallas, 1771.
- Lioniscus: gr. λειος leios ‘gładki’[26]; łac. przyrostek zdrabniający -iscus, od gr. -ισκος -iskos[27]. Typ nomenklatoryczny: Acipenser glaber Heckel, 1836 (= Acipenser nudiventris Lovetsky, 1828).
- Antaceus: etymologia nieznana, autorzy nie podali znaczenia nazwy rodzajowej[11]. Typ nomenklatoryczny: Acipenser schypa Güldenstädt, 1772 (= Acipenser nudiventris Lovetsky, 1828).
- Ellops: gr. ελλοψ ellops, ελλοπος ellopos ‘gatunek jakiejś ryby’[28].
- Shipa: ros. шип szyp ‘jesiotr’[14]. Typ nomenklatoryczny: Acipenser nudiventris Lovetsky, 1828.
- Sinosturio: nowałac. Sinae ‘chiński’, od gr. Σιναι Sinai ‘chiński’[29]; rodzaj Sturio Rafinesque, 1810. Typ nomenklatoryczny: Acipenser dabryanus Duméril, 1869.
- Gladostomus: łac. gladius ‘miecz’[30]; στομα stoma, στοματος stomatos ‘usta’[31]. Typ nomenklatoryczny: Acipenser stellatus Pallas, 1771.
Gatunki zaliczane do tego rodzaju[32]:
- Acipenser baerii Brandt, 1869 – jesiotr syberyjski[17] (Huso baerii[18])
- Acipenser brevirostrum Lesueur, 1818 – jesiotr krótkonosy[33][34] (Huso brevirostrum[18])
- Acipenser colchicus Marty, 1940 – jesiotr kolchidzki[34], jesiotr pontyjski[35] (Huso colchicus[18])
- Acipenser dabryanus Duméril, 1869 (Sinosturio dabryanus[18])
- Acipenser desotoi Vladykov, 1955
- Acipenser fulvescens Rafinesque, 1817 – jesiotr jeziorny[34] (Huso fulvescens[18])
- Acipenser gueldenstaedtii Brandt & Ratzeburg, 1833 – jesiotr rosyjski[17], jesiotr wschodni[36] (Huso gueldenstaedtii[18])
- Acipenser medirostris Ayres, 1854 – jesiotr zielony[37] (Sinosturio medirostris[18])
- Acipenser mikadoi Hilgendorf, 1892 – jesiotr sachaliński[17] (Sinosturio mikadoi[18])
- Acipenser naccarii Bonaparte, 1836 – jesiotr adriatycki[34] (Huso naccarii[18])
- Acipenser nudiventris Lovetsky, 1828 – szyp[17] (Huso nudiventris[18])
- Acipenser oxyrinchus Mitchill, 1815 – jesiotr ostronosy[34]
- Acipenser persicus Borodin, 1897 – jesiotr kaspijski[34], jesiotr perski[35], jesiotr południowokaspijski[35] (Huso persicus[18])
- Acipenser ruthenus Linnaeus, 1758 – sterlet[17], czeczuga[17] (Huso ruthenus[18])
- Acipenser schrenckii Brandt, 1869 – jesiotr amurski[17] (Sinosturio schrenckii[18])
- Acipenser sinensis Gray, 1835 – jesiotr chiński[34] (Sinosturio sinensis[18])
- Acipenser stellatus Pallas, 1771 – siewruga[17] (Huso stellatus[18])
- Acipenser sturio Linnaeus, 1758 – jesiotr zachodni[17], jesiotr właściwy[36]
- Acipenser transmontanus Richardson, 1836 – jesiotr amerykański[33][34], jesiotr biały[38] (Sinosturio transmontanus[18])
Podgatunki
Niektóre z zamieszczonych tu informacji od 2025-11 wymagają weryfikacji.
Uwagi: Podgatunki wymagają weryfikacji.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tej sekcji.
- Acipenser baerii baicalensis – jesiotr bajkalski
- Acipenser baerii stenorrhynchus – jesiotr z Leny
- Acipenser gueldenstaedtii gueldenstaedtii – jesiotr północnokaspijski[35]
- Acipenser oxyrinchus oxyrinchus – populacja atlantycka oraz bałtycka (jesiotr bałtycki)
- Acipenser oxyrinchus desotoi – jesiotr zatokowy
Mieszańce
Niektóre z zamieszczonych tu informacji od 2025-11 wymagają weryfikacji.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tej sekcji.
Gatunki wymarłe[39]
↑ Wariant pisowni Acipenser Linnaeus, 1758.
↑ Nie Sterletus Rafinesque, 1820.
↑ Pisownia tylko w liczbie mnogiej jako Lionisci.
↑ Latynizacja nazwy Lionisci Fitzinger & Heckel, 1836.
↑ Nowa nazwa dla Helops Brandt & Ratzeburg, 1833.
↑ a b C. Linnaeus: Systema naturae per regna tria naturae, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Wyd. 10. T. 1. Holmiae: Impensis Direct. Laurentii Salvii, 1758, s. 237. (łac.).
↑ H.F. Linck. Versuch einer Eintheilung der Fische nach den Zähnen. „Magazin für das Neueste aus der Physik und Naturgeschichte”. 6 (3), s. 37, 1790. (niem.).
↑ C.S. Rafinesque: Indice d’ittiologia Siciliana, ossia, Catalogo metodico dei nomi Latini, Italiani, e Siciliani dei pesci, che si rinvengono in Sicilia: disposti secondo un metodo naturale: eseguito da un appendice che contiene la descrizione di alcuni nuovi pesci siciliani: illustrato da due piance. Messina: Presso Giovanni del Nobolo, con approvazzione, 1810, s. 41, 58. (łac.).
↑ C.S. Rafinesque. Further discoveries in natural history made during a journey through the western region of the United States. „The American Monthly Magazine and Critical Review”. 3, s. 447, 1818. (ang.).
↑ C.S. Rafinesque. General Account of the Discoveries made in the Zoology of the Western States. „The American Monthly Magazine and Critical Review”. 4, s. 107, 1818. (ang.).
↑ Rafinesque 1820 ↓, s. 248.
↑ Rafinesque 1820 ↓, s. 249.
↑ Brandt i Ratzeburg 1833 ↓, s. 3.
↑ Brandt i Ratzeburg 1833 ↓, s. 3, 349.
↑ a b Fitzinger i Heckel 1836 ↓, s. 293.
↑ Ch.-L. Bonaparte. Catalogo metodico dei pesci europei. „Atti della Settima Adunanza degli Scienziati Italiani Sesta Riunione”. 7 (2), s. 20, 1846. (wł.).
↑ J.von N.F.X. Gistel: Naturgeschichte des Thierreichs für höhere Schulen. Stuttgart: Hoffmann, 1848, s. ix. (niem.).
↑ a b J.F. von Brandt. Einige Worte über die europäisch-asiatischen Störarten (Sturionides). „Mélanges biologiques tirés du Bulletin de l’Académie impériale des sciences de St. Pétersbourg”. 7, s. 113, 1869. (niem.).
↑ O. Jaekel. Die Morphogenie der ältesten Wirbeltiere. „Monographien zur Geologie und Palaeontologie”. 3, s. 29, 1929. (niem.).
↑ M. Holly: Pisces 4, Ganoidei. Leipzig: De Gruyter, 1936, s. 31, seria: Das Tierreich. (niem.).
↑ a b c d e f g h i j G. Nikolski: Ichtiologia szczegółowa. Tłum. Franciszek Staff. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1970.
↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q Chase D.Ch.D. Brownstein Chase D.Ch.D., Thomas J.T.J. Near Thomas J.T.J., Toward a Phylogenetic Taxonomy of Sturgeons (Acipenseriformes: Acipenseridae), „Bulletin of the Peabody Museum of Natural History”, 66 (1), 2025, DOI: 10.3374/014.066.0101, ISSN 0079-032X [dostęp 2025-04-30] .
↑ Jaeger 1944 ↓, s. 5.
↑ Jaeger 1944 ↓, s. 224.
↑ Jaeger 1944 ↓, s. 71.
↑ Jaeger 1944 ↓, s. 144.
↑ Jaeger 1944 ↓, s. 102.
↑ Jaeger 1944 ↓, s. 155.
↑ Jaeger 1944 ↓, s. 121.
↑ Jaeger 1944 ↓, s. 114.
↑ Jaeger 1944 ↓, s. 80.
↑ Jaeger 1944 ↓, s. 213.
↑ Jaeger 1944 ↓, s. 96.
↑ Jaeger 1944 ↓, s. 222.
↑ RonR. Fricke RonR., William NeilW.N. Eschmeyer William NeilW.N., Richard van derR. Laan Richard van derR. (red.), SEARCH, [w:] Eschmeyer’s Catalog of Fishes, California Academy of Sciences, 7 sierpnia 2012 [dostęp 2012-08-23] (ang.).
↑ a b Krystyna Kowalska, Jan Maciej Rembiszewski, Halina Rolik Mały słownik zoologiczny, Ryby, Wiedza Powszechna, Warszawa 1973
↑ a b c d e f g h Eugeniusz Grabda, Tomasz Heese: Polskie nazewnictwo popularne krągłouste i ryby - Cyclostomata et Pisces. Koszalin: Wyższa Szkoła Inżynierska w Koszalinie, 1991.
↑ a b c d Josef Reichholf, Gunter Steinbach, Claus Militz: Wielka encyklopedia ryb: słodkowodne i morskie ryby Europy. Wiśniewolski Wiesław (tłum.). Warszawa: Muza, 1994. ISBN 83-7079-317-7.
↑ a b c Jerzy Gronau: Słownik nazw ryb. Kraków: Księgarnia Akademicka, 1994. ISBN 83-901154-9-2.
↑ Wykaz oznaczeń handlowych gatunków ryb oraz wodnych bezkręgowców wprowadzanych do obrotu na rynek polski. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi, 2015. [dostęp 2015-12-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-04-12)]. (pol.).
↑ Stanisław Rutkowicz: Encyklopedia ryb morskich. Gdańsk: Wydawnictwo Morskie, 1982. ISBN 83-215-2103-7.
C.S. Rafinesque. Fishes of the River Ohio. „The Western Review and Miscellaneous Magazine: A Monthly Publication, Devoted to Literature and Science”. 3 (4), s. 244–252, 1820. (ang.).
J.F. von Brandt & J.T.Ch. Ratzeburg: Medizinische Zoologie oder getreue Darstellung und Beschreibung der Thiere, die in der Arzneimittellehre in Betracht kommen. Cz. 2. Berlin: Hirschwald, 1833, s. i–iv; 1–364; ryc. 1–36. (niem.).
L.J.F.J. Fitzinger & J.J. Heckel. Monographische Darstellung der Gattung Acipenser. „Annalen des Wiener Museums der Naturgeschichte”. 1 (12), s. 261–326; ryc. 25–30, 1836. (łac. • niem.).
Edmund C.E.C. Jaeger Edmund C.E.C., Source-book of biological names and terms, wyd. 1, Springfield: Charles C. Thomas, 1944, s. 1–256, OCLC 637083062 (ang.).
Mały słownik zoologiczny: ryby. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1976.
Ryby : encyklopedia zwierząt. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN : Dorota Szatańska, 2007. ISBN 978-83-01-15140-9.
Włodzimierz Załachowski: Ryby. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1997. ISBN 83-01-12286-2.