Derrick Rose (original) (raw)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Derrick Rose

IlustracjaRose w 2019.
rozgrywający
Pełne imię i nazwisko Derrick Martell Rose Sr.
Pseudonim D-Rose, Poohdini
Data i miejsce urodzenia 4 października 1988 Chicago
Wzrost 191[1] cm
Masa ciała 91[1] kg
Kariera
Aktywność 2008–2024
Szkoła średnia Simeon Career Academy (Chicago, Illinois)
College Memphis (2007–2008)
Draft 2008, numer: 1Chicago Bulls
Kariera klubowa[a] Lata Kluby Wyst. 2008–2016 Chicago Bulls 447 2016–2017 New York Knicks 64 2017–2018 Cleveland Cavaliers 16 2018–2019 Minnesota Timberwolves 60 2019–2021 Detroit Pistons 65 2021–2023 New York Knicks 88 2023–2024 Memphis Grizzlies 24
Kariera reprezentacyjna Lata Reprezentacja Wyst. 2010–2014 Stany Zjednoczone
↑ Mecze w lidze aktualne na 24 września 2024.
Dorobek medalowy Mistrzostwa Świata złoto Turcja 2010 Koszykówka złoto Hiszpania 2014 Koszykówka
Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach
Strona internetowa

Derrick Martell Rose Sr. (ur. 4 października 1988 w Chicago) – amerykański zawodowy koszykarz, występujący na pozycji rozgrywającego, dwukrotny mistrz świata.

Karierę koszykarską rozpoczynał podczas nauki w szkole średniej Simeon Career Academy, z której drużyną koszykarską dwukrotnie zdobywał mistrzostwo stanu. W 2007 wystąpił w meczu gwiazd amerykańskich szkół średnich – McDonald’s All-American[2].

W 2007 podpisał list intencyjny uniwersytetu Memphis, stając się tym samym zawodnikiem ich zespołu. Wraz z drużyną Tigers awansował do finału rozgrywek akademickich, gdzie jednak przegrali z drużyną koszykarską uniwersytetu Kansas. Po roku studiów postanowił zgłosić się do draftu NBA, w którym to został wybrany z pierwszym numerem przez Chicago Bulls[3].

Podczas pierwszych rozgrywek w zawodowej karierze, Rose został wybrany debiutantem roku, a także wybrano go do najlepszego składu pierwszoroczniaków[4]. W kolejnym sezonie po raz pierwszy w karierze został wybrany do meczu gwiazd NBA[5], oraz został powołany do reprezentacji Stanów Zjednoczonych na Mistrzostwa Świata 2010[6].

Matka, Brenda Rose, wychowała go samotnie. Derrick ma trzech starszych braci i dorastał w najgorszej dzielnicy Chicago – Englewood. Od dziecka kibicował Chicago Bulls, a jego idolem jest Michael Jordan[7][8].

Derrick Rose poprowadził swój zespół z liceum Simeon Career Academy do dwóch mistrzostw stanowych z rzędu, tym samym jego zespół stał się pierwszym w historii okręgu Chicago, który tego dokonał. Zagrał w meczu Jordan Brand oraz McDonald’s All-American, który uważany jest za All-Star Game młodych koszykarzy z liceum. Rose reprezentował także zespół USA w Nike Hoop Summit[9].

W swoim jedynym sezonie na uniwersytecie, poprowadził swój zespół do pierwszego miejsca po sezonie regularnym dzięki czemu Uniwersytet Memphis, był rozstawiony z numerem 1. Szybko przeszli przez Sweet 16, by w Final Four awansować do finału, gdzie musieli uznać wyższość drużyny z Kansas po dogrywce 75:68.

25 maja 2008 zdeklarował się przystąpić do draftu NBA. Został wybrany z numerem pierwszym przez Chicago Bulls[10].

W 2009 roku wygrał konkurs Skills Challenge[11] i tym samym został najwszechstronniejszym rozgrywającym NBA. Na koniec sezonu 2008–09 został wybrany debiutantem roku[12]. W swoim debiucie w meczu fazy playoff zdobył 36 punktów i wyrównał rekord Kareema Abdul-Jabbara pod względem najwyższej zdobyczy punktowej w debiutanckim meczu playoff. 17 stycznia 2011, w meczu przeciwko Memphis Grizzlies zdobył swoje pierwsze w karierze triple-double, zdobywając 22 punkty, 10 zbiórek i 12 asyst w ciągu 40 minut gry. 17 lutego 2011, w meczu przeciwko San Antonio Spurs, rozgrywający Byków, zdobywając 42 punktów, ustanowił swój nowy rekord kariery[13]. 6 maja 2011, w meczu przeciwko Atlanta Hawks zdobył 44 punkty, czym ustanowił swój rekord w liczbie zdobytych punktów podczas playoffów.

3 maja 2011 został wybrany MVP sezonu zasadniczego 2010/2011. Tym samym stał się najmłodszym zawodnikiem, który odebrał tę nagrodę, a zarazem pierwszym od 1998 roku graczem Bulls.

29 kwietnia 2012, w meczu nr 1 fazy play-off, przeciwko Philadelphia 76ers, Rose doznał poważnej kontuzji – zerwał więzadło krzyżowe w lewej nodze. Do gry wrócił na początku sezonu 2013/2014, lecz kilka tygodni po powrocie, 22 listopada 2013 roku, doznał kolejnego urazu. Tym razem uszkodził łąkotkę w prawym kolanie.

25 lipca 2017 podpisał umowę z Cleveland Cavaliers[14]. 8 lutego 2018 trafił do Utah Jazz w wyniku wymiany z udziałem trzech drużyn (Jazz, Cavaliers, Kings)[15]. 2 dni później został zwolniony[16]. 8 marca zawarł kontrakt do końca sezonu z Minnesotą Timberwolves[17].

31 października 2018, podczas swojego pierwszego spotkania sezonu jako gracz pierwszej piątki, zdobył 50 punktów w wygranym 128–125 spotkaniu między Timberwolves a Utah Jazz, ustanawiając tym samym nowy rekord kariery[18].

6 lipca 2019 został zawodnikiem Detroit Pistons[19].

8 stycznia 2021 został zawodnikiem New York Knicks[20].

3 lipca 2023 podpisał kontrakt z Memphis Grizzlies[21].

26 września 2024 ogłosił zakończenie kariery sportowej[22].

Rose w barwach Memphis Tigers.

Rose w sezonie debiutanckim.

Stan na 9 lutego 2021, na podstawie[23][24], o ile nie zaznaczono inaczej.

(*) – osiągnięcia anulowane przez NCAA

Legenda
M Mecze S5 Pierwsza piątka MPG Minuty na mecz
FG% Celność rzutów z pola 3P% Celność rzutów „za 3” FT% Celność rzutów wolnych
RPG Zbiórki na mecz APG Asysty na mecz SPG Przechwyty na mecz
BPG Bloki na mecz PPG Punkty na mecz

Na podstawie[31].

Sezon Drużyna M S5 MPG FG% 3P% FT% RPG APG SPG BPG PPG
2008/09 Chicago 81 80 37,0 47,5% 22,2% 78,8% 3,9 6,3 0,8 0,2 16,8
2009/10 Chicago 78 78 36,8 48,9% 26,7% 76,6% 3,8 6,0 0,7 0,3 20,8
2010/11 Chicago 81 81 37,4 44,5% 33,2% 85,8% 4,1 7,7 1,0 0,6 25,0
2011/12 Chicago 39 39 35,3 43,5% 31,2% 81,2% 3,4 7,9 0,9 0,7 21,8
2013/14 Chicago 10 10 31,1 35,4% 34,0% 84,4% 3,2 4,3 0,5 0,1 15,9
2014/15 Chicago 51 51 30,0 40,5% 28,0% 81,3% 3,2 4,9 0,7 0,3 17,7
2015/16 Chicago 66 66 31,8 42,7% 29,3% 79,3% 3,4 4,7 0,7 0,2 16,4
2016/17 New York 64 64 32,5 47,1% 21,7% 87,4% 3,8 4,4 0,7 0,3 18,0
2017/18 Cleveland 16 7 19,3 43,9% 25,0% 85,4% 1,8 1,6 0,2 0,3 9,8
2017/18 Minnesota 9 0 12,4 42,6% 16,7% 100% 0,7 1,2 0,4 0,0 5,8
2018/19 Minnesota 51 13 27,3 48,2% 37,0% 85,6% 2,7 4,3 0,6 0,2 18,0
2019/20 Detroit 50 15 26,0 49,0% 30,6% 87,1% 2,4 5,6 0,8 0,3 18,1
2020/21 Detroit 15 0 22,8 42,9% 33,3% 84,0% 1,9 4,2 1,2 0,3 14,2
2020/21 New York 35 3 26,8 48,7% 41,1% 88,3% 2,9 4,2 0,9 0,4 14,9
2021/22 New York 26 4 24,5 44,5% 40,2% 96,8% 3,0 4,0 0,8 0,5 12,0
2022/23 New York 27 0 12,5 38,4% 30,2% 91,7% 1,5 1,7 0,3 0,2 5,6
2023/24 Memphis 24 7 16,6 46,1% 36,6% 88,9% 1,9 3,3 0,3 0,1 8,0
Razem 723 518 30,5 45,6% 31,6% 83,1% 3,2 5,2 0,7 0,3 17,4
Sezon Drużyna M S5 MPG FG% 3P% FT% RPG APG SPG BPG PPG
2009 Chicago 7 7 44,7 49,2% 0,0% 80,0% 6,3 6,4 0,6 0,7 19,7
2010 Chicago 5 5 42,4 45,6% 33,3% 81,8% 3,4 7,2 0,8 0,0 26,8
2011 Chicago 16 16 40,6 39,6% 24,8% 82,8% 4,3 7,7 1,4 0,7 27,1
2012 Chicago 1 1 37,0 39,1% 50,0% 100% 9,0 9,0 1,0 1,0 23,0
2015 Chicago 12 12 37,8 39,6% 34,8% 89,7% 4,8 6,5 1,2 0,5 20,3
2018 Minnesota 5 0 23,8 50,9% 70,0% 85,7% 1,8 2,6 0,4 0,0 14,2
2021 New York 5 3 35,0 47,6% 47,1% 100% 4,0 5,0 0,4 0,2 19,4
2023 New York 1 0 3,0 0,0% 0,0% – 0,0 1,0 0,0 0,0 0,0
Razem 52 44 37,7 42,6% 32,2% 84,5% 4,3 6,3 0,9 0,5 21,9
  1. ↑ a b Derrick Rose [online], NBA [dostęp 2019-12-06] (ang.).
  2. ↑ 2007 McDonalds All-American Rosters. realgm.com. [dostęp 2018-09-09]. (ang.).
  3. ↑ Bulls go with native Chicagoan Rose over Beasley. ESPN. [dostęp 2008-06-26]. (ang.).
  4. ↑ Chicago Bulls’ Derrick Rose named NBA Rookie of the Year. [w:] Chicago Tribune [on-line]. 22 kwietnia 2009. [dostęp 2009-04-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (23 kwietnia 2009)]. (ang.).
  5. ↑ Derrick Rose Named 2010 All-Star. ChicagoBulls.com. [dostęp 2010-01-31]. (ang.).
  6. ↑ Piotr Makulec: Kadra USA na MŚ 2010 w Turcji. Probasket. [dostęp 2013-01-19]. (pol.).
  7. ↑ Derrick Rose’s MVP speech a slam dunk. espn.com. [dostęp 2014-11-29]. (ang.).
  8. ↑ Rose on his idol and on playing at Simeon. chicagotribune.com. [dostęp 2014-11-29]. (ang.).
  9. ↑ 2007 Nike Hoop Summit Rosters. realgm.com. [dostęp 2018-09-06]. (ang.).
  10. ↑ 2008 NBA Draft. Basketball-Reference.com. [dostęp 2024-09-27]. (ang.).
  11. ↑ Top pick Rose finishes Skills Challenge with a flair. nba.com, 15 lutego 2009. [dostęp 2010-01-16]. (ang.).
  12. ↑ Rose named NBA’s top rookie. espn.com, 22 kwietnia 2009. [dostęp 2010-01-16]. (ang.).
  13. ↑ Bulls win 4th straight behind Rose’s career-high 37 points. nba.com, 15 stycznia 2010. [dostęp 2010-01-16]. (ang.).
  14. ↑ Cavaliers Sign Derrick Rose. nba.com. [dostęp 2017-07-26]. (ang.).
  15. ↑ Jazz Acquire Jae Crowder and Derrick Rose in Three-Team Trade. nba.com. [dostęp 2018-02-09]. (ang.).
  16. ↑ Jazz Waive Derrick Rose. nba.com. [dostęp 2018-02-11]. (ang.).
  17. ↑ Timberwolves Sign Derrick Rose. nba.com. [dostęp 2018-03-09]. (ang.).
  18. ↑ Rose scores career-high 50 as Timberwolves top Jazz 128-125. espn.com. [dostęp 2018-11-01]. (ang.).
  19. ↑ Detroit Pistons Sign Free Agent Derrick Rose. nba.com. [dostęp 2019-07-08]. (ang.).
  20. ↑ KNICKS ACQUIRE DERRICK ROSE [online], nba.com, 8 lutego 2021 [dostęp 2021-02-09] (pol.).
  21. ↑ Memphis Grizzlies sign Derrick Rose. nba.com, 2023-07-03. [dostęp 2024-09-27]. (ang.).
  22. ↑ Malika Andrews, Tim MacMahon: Former MVP Derrick Rose retiring from NBA after 16-year career. espn.com, 2024-09-26. [dostęp 2024-09-27]. (ang.).
  23. ↑ Profil na realgm.com. realgm.com. [dostęp 2017-05-23]. (ang.).
  24. ↑ Profil na archive.fiba.com. archive.fiba.com. [dostęp 2017-05-23]. (ang.).
  25. ↑ NCAA All-Tournament Winner. sports-reference.com. [dostęp 2023-02-03]. (ang.).
  26. ↑ NBA MVP & ABA Most Valuable Player Award Winners. basketball-reference.com. [dostęp 2023-01-15]. (ang.).
  27. ↑ NBA & ABA Rookie of the Year Award Winners. basketball-reference.com. [dostęp 2023-01-15]. (ang.).
  28. ↑ 2019 NBA Awards: Complete list of winners. nba.com. [dostęp 2019-06-26]. (ang.).
  29. ↑ Year-by-year NBA All-Rookie Teams. nba.com. [dostęp 2023-01-21]. (ang.).
  30. ↑ 2020 Taco Bell Skills Challenge. nba.com. [dostęp 2020-02-16]. (ang.).
  31. ↑ Derrick Rose Statistics. Basketball-Reference.com. [dostęp 2024-05-18]. (ang.).