Fundament (original) (raw)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Lokalizacja fundamentów

Fundamenty – posadowienie bezpośrednie: 1) ława fundamentowa; 2) stopa fundamentowa

Wiertnica do wykonywania pali fundamentowych

Fundament (posadowienie) – budowlany element konstrukcyjny przekazujący na podłoże gruntowe całość obciążeń budowli lub maszyn (w przypadku fundamentu pod maszynę lub urządzenie), wykonany z betonu, żelbetu, murowany z cegieł lub kamieni, rzadziej z drewna (budowle lekkie)[1]. Pod wpływem przekazywanych obciążeń dochodzi do odkształceń gruntu, co z kolei powoduje osiadanie budowli. Przed zaprojektowaniem fundamentów wykonuje się badania geotechniczne w celu określenia warunków gruntowych oraz poziomu wód gruntowych[2]. W związku z tym dobór odpowiedniego rozwiązania fundamentu (sposobu posadowienia budynku) ma zapewnić:

Z punktu widzenia Prawa budowlanego fundament może być[6]:

  1. R.Czarota-Bojarski, J.Lewandowski, Fundamenty budowli lądowych – przykłady obliczeń, Warszawa, Arkady, 1978
  2. Czy warto inwestować w badania geotechniczne. Planz.pl. [dostęp 2026-03-11].
  3. I.Cios, S.Garwacka-Piórkowska, Projektowanie Fundamentów – ławy, stopy, ściany oporowe, Warszawa, 2008, Wyd. Politechnika Warszawska
  4. C.Marmura, Fundamentowanie na palach, Wrocław, 1975, Wyd. Politechniki Wrocławskiej
  5. E.Szmidt, Fundamentowanie na palach, Wrocław, Wyd. Politechniki Wrocławskiej
  6. Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane