Mina podziemna (original) (raw)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Żołnierze francuscy podkładający minę podziemną pod stanowiskami niemieckimi (I wojna światowa)

Mina podziemna (piec prochowy) – mina stosowana dawniej w walce podziemno-minerskiej, umieszczana w komorze podziemno-minerskiej[1].

W zależności od wielkości ładunku wybuchowego i efektu działania wybuchu rozróżnia się[2]:

• miny zwykłe,
• miny przeładowane,
• miny niedoładowane (miny głuche).
• chodnik minowy

1. ↑ Laprus (red.) 1979 ↓, s. 225.
2. ↑ ETW 1987 ↓, s. 381.

• Marian Laprus (red.): Leksykon wiedzy wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979. ISBN 83-11-06229-3.
• Jerzy Modrzewski (red.): Encyklopedia techniki wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1987. ISBN 83-11-07275-2.