Mosina (original) (raw)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Mosina

miasto w gminie miejsko-wiejskiej
IlustracjaUrząd Miejski w Mosinie
Herb Flaga Herb Flaga
Państwo Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat poznański
Gmina Mosina
Data założenia przed 1247
Prawa miejskie przed 1302
Burmistrz Dominik Michalak
Powierzchnia 13,78[1] km²
Wysokość 60 - 132 m n.p.m.
Populacja (30.06.2016)• liczba ludności• gęstość 136981074 os./km2 os./km²
Strefa numeracyjna +48 61
Kod pocztowy 62-050
Tablice rejestracyjne PZ i POZ
Położenie na mapie gminy MosinaMapa konturowa gminy Mosina, w centrum znajduje się punkt z opisem „Mosina”
Położenie na mapie PolskiMapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Mosina”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiegoMapa konturowa województwa wielkopolskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Mosina”
Położenie na mapie powiatu poznańskiegoMapa konturowa powiatu poznańskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Mosina”
Ziemia52°14′38″N 16°51′02″E/52,243889 16,850556[2]
TERC (TERYT) 3021104
SIMC 0971057
Hasło promocyjne: Mosina — naturalnie piękne miejsce
Urząd miejskiul. Plac 20 Października 162-050 Mosina
Multimedia w Wikimedia Commons
Informacje w Wikipodróżach
Hasło w Wikisłowniku
Strona internetowa
BIP

Mosina (niem. Moschin) – miasto w środkowej części województwa wielkopolskiego, w powiecie poznańskim, położone 22 km na południe od Poznania, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Mosina.

Miasto królewskie należące do starostwa mosińskiego, pod koniec XVI wieku leżała w powiecie poznańskim województwa poznańskiego[3]. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. poznańskiego. Według danych z 31 grudnia 2017 miasto liczyło 13 762 mieszkańców[4].

Nazwa miasta pochodzi od staropolskiego wyrazu moszyna, którego używano na określenie miejsca zarośniętego mchem[5].

Według danych z 31 grudnia 2024 gmina liczy 33 259, a samo miasto 13698 mieszkańców. Gmina dzieli się na 21 sołectw: Babki, Kubalin, Głuszyna Leśna; Baranówko; Borkowice, Bolesławiec; Czapury; Daszewice; Drużyna, Nowinki; Dymczewo Nowe; Dymaczewo Stare; Krajkowo, Baranowo; Krosno; Krosinko, Ludwikowo; Mieczewo; Pecna, Konstantynowo; Radzewice; Rogalin; Rogalinek; Sasinowo; Sowinki, Sowiniec; Świątniki; Wiórek; Żabinko[6].

Zabudowa centrum Mosiny

Dawna synagoga z ok. 1876, obecnie galeria miejska i izba muzealna

Mosina, Dwór Budzyńskich

Miejscowość po raz pierwszy pojawia się w źródłach pochodzących z 1247 roku. Z 1302 roku pochodzi z kolei najstarszy dokument wymieniający Mosinę jako miasto. Data samej lokacji pozostaje nieznana, doszło do niej jednak z pewnością wskutek starań ówczesnego właściciela, wojewody kaliskiego, Mikołaja Przedpełkowica z rodu Łodziów – być może doszło do niej jeszcze za panowania Przemysła II[7].

Prawa miejskie zostały potwierdzone przez króla Władysława Jagiełłę w roku 1429. Z tą miejscowością związał się ród Mosińskich. Starostą był tu Piotr Bniński (Piotr z Bnina) herbu Łodzia (1390–1448) – kasztelan gnieźnieński (1428–1437), podróżnik. Potem syn jego Maciej Mosiński (zm. 1492–1493), był starostą generalnym Wielkopolski (1475) i wojewodą poznańskim (1477) oraz kaliskim (1476) przyjął nazwisko od miejscowości Mosina. W czasie wojny trzynastoletniej Mosina wystawiła w 1458 roku 4 pieszych na odsiecz oblężonej polskiej załogi Zamku w Malborku[8]. Tu przebywały wojska hetmana Stefana Czarneckiego w 1660 r. W 1848 r. była siedzibą władz Rzeczypospolitej Mosińskiej.

9 września 1939 roku Mosina została zajęta przez wojska niemieckie. Rozpoczęły się represje, pierwsze aresztowania miały miejsce pomiędzy 17 a 18 września 1939. Część mieszkańców miasta była przetrzymywana w bożnicy (współcześnie Izba Muzealna), a następnie wybierano spośród nich zakładników i kierowano ich przed sądy doraźne (niem. Standgericht) policji bezpieczeństwa. Dla zachowania pozorów egzekucję poprzedziło „postępowanie sądowe” stanowiące parodię procesu sądowego[9], trwającego nie dłużej jak kilkanaście minut i ograniczonego jedynie do sprawdzenia personaliów i wysłuchania opinii miejscowych Niemców na temat „antyniemieckiej postawy” i działalności podsądnych[9]. W wyniku wydanych przez sąd doraźny wyroków śmierci 15 osób rozstrzelano publicznie na rynku 20 października 1939 roku. W czasie okupacji niemieckiej z miasta wysiedlono 57 rodzin (225 osób), aresztowano i umieszczono w obozach zagłady dalsze 513 osób (w tym 58 dzieci z Mosiny). Dzieci zostały wywiezione do rejencji łódzkiej i umieszczone w obozie koncentracyjnym dla dzieci w Łodzi[10]. W lasach okalających miasto w latach 1940–1943 dokonano licznych egzekucji ludności cywilnej. Terror i prześladowania okupanta niemieckiego spowodowały narastanie oporu społecznego – w Mosinie działały grupy bojowe Związku Walki Zbrojnej, Armii Krajowej, Związku Odwetu oraz harcerskich Szarych Szeregów. Armia Czerwona zajęła Mosinę w dniu 25 stycznia 1945 roku.

Pomnik eleganta z Mosiny

Witacz na wjeździe do Mosiny (od strony Żabinka)

Mosińskie plakaty z serii "Sentymentalna podróż w przeszłość"

Sentymentalna podróż w przeszłość – seria plakatów artystycznych autorstwa Iwony Kalitan-Młodkowskiej dokumentująca historyczne i przyrodnicze symbole Mosiny oraz okolic. Cykl przedstawia miejsca kluczowe dla lokalnej tożsamości, w tym obiekty już nieistniejące (kawiarnia „Obrzanka”, kino „Wrzos”), zabytki (willa „Kokotek”, Pałac w Rogalinie) oraz krajobrazy Wielkopolskiego Parku Narodowego. O projekcie informowały ogólnopolskie media, m.in. TVP3 Teleskop[27] i TVP1 Teleexpress[28].

Nietypową atrakcją jest Darmowy Rower Małomiasteczkowy, czyli bezpłatne rowery miejskie, z których każdy może korzystać. Inauguracja tej inicjatywy, pionierskiej w Polsce, miała miejsce we wrześniu 2021 roku podczas festiwalu "Sztukodzielnia"[29]. W październiku do tej inicjatywy dołączyło sąsiednie miasto Puszczykowo[30].

Witacz na wjeździe do Mosiny (od strony Krosinka)

Przez Mosinę przebiegają drogi wojewódzkie nr 430 i 431. Znajduje się tu również stacja kolejowa Mosina linii kolejowej nr 271 Wrocław GłównyPoznań Główny oraz nieczynny przystanek Mosina Pożegowo na linii kolejowej nr 361 PuszczykówkoOsowa Góra. Do Mosiny można także dojechać autobusem linii 651 podlegającej poznańskiemu ZTM-owi.

Piramida wieku mieszkańców Mosiny w 2014 roku[31]

W Mosinie działa klub sportowy KS 1920 Mosina:

7 czerwca 2018 powstał klub piłki ręcznej KS IDMAR Jedynka Mosina[33], posiadający tylko drużynę młodzików, występującą w Wielkopolskiej Lidze Młodzików (grupa A). Klub posługuje się barwami niebiesko-biało-czerwonymi, a swoją nazwę zawdzięcza sponsorowi IDMAR oraz Szkole Podstawowej nr 1 w Mosinie, z której pochodzi większość obecnych zawodników. Mecze rozgrywane są w Hali Sportowej OSiR Mosina[34].

Z tym tematem związana jest kategoria: Ludzie związani z Mosiną.

  1. Bank Danych Regionalnych – Strona główna. GUS. [dostęp 2010-09-14].
  2. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 10 stycznia 2026, identyfikator PRNG: 83435.
  3. Atlas historyczny Polski. Wielkopolska w drugiej połowie XVI wieku. Część II. Komentarz. Indeksy, Warszawa 2017, s. 243.
  4. Liczba i płeć mieszkańców Mosiny; GUS, 31.XII.2017. polskawliczbach.pl [dostęp: 2018-11-16]
  5. Historia Mosiny. mosina.pl. [dostęp 2009-05-08].
  6. Urząd Miejski w Mosinie :: Ludność [online], www.mosina.pl [dostęp 2025-12-08] (ang.).
  7. Zbyszko Górczak: Najstarsze lokacje miejskie w Wielkopolsce (do 1314 r.), Poznań 2002, s. 110.
  8. Kodex dyplomatyczny Wielkiej Polski; Codex diplomaticus Majoris Poloniae zawierający bulle papieżów, nadania książąt, przywileje miast, klasztorów i wsi, wraz z innemi podobnéj treści dyplomatami, tyczącemi się historyi téj prowincyi od roku 1136 do roku 1597; zebrany z materyałow przez Kaźmierza Raczyńskiego byłego Generała W. Polskiego i Marszałka nadwornego koronnego przysposobionych; wydany przez Edwarda Raczyńskiego, Poznań 1840, s. 181.
  9. a b Zbrodnie Wehrmachtu w Wielkopolsce w okresie zarządu wojskowego (1 września – 25 października 1939). Kalisz: Okręgowa Komisja Badania Zbrodni Hitlerowskich w Łodzi, Instytut Pamięci Narodowej, 1986, s. 165.
  10. „Dzieci polskie oskarżają”, Józef Wnuk, Helena Radomska-Strzemecka, PA, Warszawa 1961
  11. Niepubliczne Przedszkole "Na bosaka" [online] [dostęp 2021-08-29] (pol.).
  12. Przedszkole Koniczynka [online] [dostęp 2020-06-29] (pol.).
  13. Urząd Miejski w Mosinie :: Muzeum Pałac w Rogalinie (zespół pałacowo-parkowy) [online], www.mosina.pl [dostęp 2025-12-08] (ang.).
  14. Muzeum Pałac w Rogalinie [online], Muzeum Narodowe w Poznaniu [dostęp 2025-12-08] .
  15. Urząd Miejski w Mosinie :: Dęby Rogalińskie [online], www.mosina.pl [dostęp 2025-12-08] (ang.).
  16. Urząd Miejski w Mosinie :: Studnia Napoleona [online], www.mosina.pl [dostęp 2025-12-08] (ang.).
  17. Urząd Miejski w Mosinie :: Elegant z Mosiny [online], www.mosina.pl [dostęp 2025-12-08] (ang.).
  18. Urząd Miejski w Mosinie :: Taras widokowy w WPN [online], www.mosina.pl [dostęp 2025-12-08] (ang.).
  19. Urząd Miejski w Mosinie :: Glinianki [online], www.mosina.pl [dostęp 2025-12-08] (ang.).
  20. Polskie TowarzystwoP.T. Turystyczno-Krajoznawcze Polskie TowarzystwoP.T., Znakowane szlaki piesze w województwie wielkopolskim [online] .
  21. PawełP. Anders PawełP., Wielkopolski Park Narodowy, s. 58, ISBN 83-85811-71-0 .
  22. SylwiaS. Ufnalska SylwiaS., MichałM. Wójkiewicz MichałM., Droga Dobroci w Duchu Świętym, Parafia pw. św. Marcelina, Rogalin, maj 2023 [dostęp 2024-05-14] .
  23. Rogalińskie Drogi Ducha Świętego – Parafia pw. Świętego Marcelina w Rogalinie [online] [dostęp 2021-11-11] (pol.).
  24. SylwiaS. Ufnalska SylwiaS., O jubileuszu kościoła i przyrodniczych szlakach w Rogalinie [online], Gazeta Mosińsko-Puszczykowska, 1 listopada 2021 [dostęp 2021-11-09] (pol.).
  25. BarbaraB. Miczko-Malcher BarbaraB., Spotkania z kulturą - 7.11.2021 [online], radiopoznan.fm [dostęp 2021-11-09] (pol.).
  26. HalinaH. Ratyńska HalinaH., Co rośnie nad Wartą w okolicach Rogalina i Mosiny?, Parafia pw. św. Marcelina, Rogalin, kwiecień 2022 [dostęp 2024-05-14] .
  27. Telewizja PolskaT.P. S.A Telewizja PolskaT.P., 23.11.2025 godz.18:30 [online], poznan.tvp.pl [dostęp 2025-12-08] .
  28. Teleexpress, Oglądaj na TVP VOD. [dostęp 2025-12-08].
  29. Redakcja Gazety Mosińsko-Puszczykowskiej: W Mosinie ruszył Darmowy Rower Małomiasteczkowy (DROOM). Gazeta Mosińsko-Puszczykowska, 2021-09-16. [dostęp 2021-11-09]. (pol.).
  30. Redakcja Gazety Mosińsko-Puszczykowskiej: Darmowe rowery dostępne Puszczykowie. Wzrasta zainteresowanie projektem DrooM. Gazeta Mosińsko-Puszczykowska, 2021-10-25. [dostęp 2021-11-09]. (pol.).
  31. Mosina polskawliczbach.pl, na podstawie danych GUS.
  32. Skarb - 1920 Mosina [online], www.90minut.pl [dostęp 2023-08-29] .
  33. Jedynka IDMAR Mosina w bazie ZPRP. Związek Piłki Ręcznej w Polsce. [dostęp 2019-01-23]. (pol.).
  34. Klub Piłki Ręcznej. sp1mosina.edu.pl. [dostęp 2019-01-23]. (pol.).
  35. Encyklopedia SDP. [zarchiwizowane z tego adresu].
  36. Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2018-10-24] .
  37. Miasta partnerskie. Urząd Miejski w Mosinie. [dostęp 2014-10-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (26 października 2014)].
Przynależność wojewódzka woj. poznańskie (II RP) (1925–39) woj. poznańskie (1945–75)
Miasta (1925–75) Luboń (od 1954) Mosina ( od 1958) Pobiedziska () Puszczykowo (od 1962) Stęszew () Swarzędz ()
Osiedla (1954–72) Puszczykowo (1956–62)
Gminy wiejskie zbiorowe(1934–54 i 1973–75) Czerwonak Dopiewo Komorniki (od 1973) Krzesiny (de facto do 1942, de jure do 1950) Mosina (od 1973) Piątkowo (do 1954) Pobiedziska (od 1973) Polskawieś (do 1954) Puszczykowo (do 1954) Rokietnica Stęszew Suchy Las (od 1973) Swarzędz Tarnowo Podgórne Żabikowo (do 1954)
Gromady (1954–72) Babki (1960–72) Będlewo (1954–59) Biskupice (1954–72) Chludowo (1954–71) Czapury (1954–59) Czerwonak (1954–72) Dopiewo (1954–72) Jeziorki (1954–68) Kiekrz (1954–61) Kobylnica (1954–71) Komorniki (1954–72) Konarzewo (1954–61) Luboń (1954) Lusówko (1954–61) Modrze (1954–61) Mosina ( 1958–72) Mrowino (1954–59) Owińska (1954–68) Palędzie (1954–68) Plewiska (1954–71) Pobiedziska (1954–72) Przeźmierowo (1954–71) Puszczykowo (1954–55) Rogalin ( 1958–68) Rokietnica (1954–72) Rosnówko (1954–59) Sarbinowo (1954–59) Stęszew (1954–72) Strykowo (1954–72) Suchylas (1954–72) Swarzędz (1960–72) Tarnowo Podgórne (1954–72) Umultowo (1954–59) Węglewo (1954–59) Wierzonka (1954–59) Wiry (1954–68) Wronczyn p. Pobiedziskami (1954–59) Zalasewo (1954–59)