S (original) (raw)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
S s
S (es, minuskuła: s) – dwudziesta czwarta litera polskiego i dziewiętnasta alfabetu łacińskiego. Oznacza zwykle w danym języku spółgłoskę przedniojęzykową szczelinową bezdźwięczną, np. [s].
Nazwę tej litery w języku polskim wymawia się es[1].
| Sygnalizacja | Język migowy | Alfabet Braille’a | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| flagaMiędzynarodowego Kodu Sygnałowego | Alfabet semaforowy | Kod Morse’a | francuski | kanadyjski | polski | |
 |
 |
Sⓘ |  |
 |
 i |
 |