łuczywo – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

łuczywo (1.1)

wymowa:

IPA: [wuˈt͡ʃɨvɔ], AS: [u̯učyvo]

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) przest. kawałek smolnego drzewa, używanego dawniej do oświetlania; zob. też łuczywo w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

przykłady:

(1.1) Żołnierze pogasili teraz łuczywo, natomiast każdy ściągnął z ramienia to muszkiet, to piszczel, to guldynkę i nuż grzmieć na powitanie pani[1].

(1.1) Tak jak przed trzema miesiącami, kobieta siadła znowu na ziemi i skrzynkę otworzyła, a parobczak stojący za nią trzymał w ręku palące się łuczywo[2].

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) pochodnia

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) torch
• białoruski: (1.1) лучына ż
• niemiecki: (1.1) Fackel ż
• rosyjski: (1.1) лучина ż
• wilamowski: (1.1) karkuøški m

źródła:

1. ↑ H. Sienkiewicz, Pan Wołodyjowski
2. ↑ E. Orzeszkowa, Niziny