środek – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

środek (1.1) kwiatu

w środku (1.2) namiotu

środki (1.3) czystości

czworonożny środek (1.3) transportu

wymowa:

, IPA: [ˈɕrɔdɛk], AS: [środek]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) miejsce jednakowo oddalone od krawędzi

(1.2) wnętrze

(1.3) coś, co ułatwia działanie

(1.4) dobro ekonomiczne

odmiana:

(1.1-4)

przykłady:

(1.1) Krzesło stoi na środku pokoju.

(1.2) Zaprosiłem gości do środka i podałem kawę.

(1.3) Ten środek na mole na pewno wam pomoże.

(1.4) Aktualnie mam dużo środków na koncie.

(1.4) Środki ze sprzedaży działki miały pójść na rozbudowę kawiarnii, ale wciąż wiele brakuje.

składnia:

(1.3) środek + D.

kolokacje:

synonimy:

(1.1) centrum, ognisko, siedlisko

(1.2) wnętrze

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

(1.3) lekarstwo, panaceum, specyfik

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. środa ż, środkowy mos, środkowa ż, przeciwśrodek mrz, środkowanie n, dośrodkowywanie n, dośrodkowanie n, wyśrodkowanie n, wypośrodkowanie n, środowisko n

zdrobn. środeczek mrz

czas. środkować ndk., wyśrodkować dk., wypośrodkować dk., dośrodkowywać ndk., dośrodkować dk.

przym. środkowy, środowy, środowiskowy

przysł. pośrodku, środowiskowo

przyim. wśród, śród

przedr. śród-

związki frazeologiczne:

cel uświęca środkiśrodki produkcjizłoty środekśrodek tymczasowy

etymologia:

(1.3) prasł. *serdъkъ[1]

uwagi:

zob. też środek w Wikipedii

tłumaczenia:

źródła:

  1. Aleksander Zajda, Analiza a synteza w rozwoju słownictwa polskiego, w: Historia języka, dialektologia, onomastyka w nowych kontekstach interpretacyjnych pod red. Renaty Przybylskiej, Macieja Raka, Agaty Kwaśnickiej-Janowicz, Wydawnictwo UJ, Kraków 2018, s. 134.