świadek – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wymowa:
IPA: [ˈɕfʲjadɛk], AS: [śfʹi ̯adek], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• i → j ⓘ
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która widziała coś na własne oczy
(1.2) przen. podobnie jak świadek (1.1), ale również w odniesieniu do rzeczy
(1.3) praw. osoba zeznająca podczas procesu sądowego; zob. też świadek w Wikipedii
(1.4) rel. osoba obecna podczas aktu religijnego (np. chrztu, bierzmowania, małżeństwa) i potwierdzająca jego zaistnienie
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1-4)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Wczoraj na ulicy byłem świadkiem, jak matka uderzyła własne dziecko.
(1.2) Ten kościół był świadkiem wielu historycznych wydarzeń.
(1.3) Przypominam świadkowi o karze za składanie fałszywych zeznań.
(1.4) Krzysiek poprosił mnie, żebym był jego świadkiem na ślubie.
składnia:
(1.1) świadek Jehowy[1]
(1.3) świadek koronny • świadek incognito
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. świadectwo n, świadkowa ż, świadkowanie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- albański: (1.1) dëshmitar m; (1.3) dëshmitar m
- angielski: (1.1) onlooker, spectator, witness, eyewitness; (1.3) witness
- arabski: (1.1) شاهد m (šāhid)
- arumuński: (1.1) martir[2]
- baskijski: (1.1) lekuko; (1.2) lekuko; (1.3) lekuko; (1.4) lekuko
- białoruski: (1.1) сведка m
- bośniacki: (1.1) svjedok; (1.3) svjedok
- bułgarski: (1.1) свидетел m; (1.3) свидетел m; (1.4) (na ślubie) свидетел m
- chorwacki: (1.1) svjedok m; (1.3) svjedok m
- duński: (1.1) vidne n; (1.3) vidne n
- esperanto: (1.1) atestanto
- estoński: (1.1) pealtnägija, tunnistaja; (1.3) tunnistaja
- fiński: (1.1) todistaja; (1.3) todistaja
- francuski: (1.1) spectateur m, témoin m; (1.2) témoin m; (1.3) témoin m; (1.4) témoin m
- hiszpański: (1.1) testigo m; (1.2) testigo m; (1.3) testigo m; (1.4) testigo m
- karaimski: (1.1) шаад
- kaszubski: (1.3) swiôdk m
- macedoński: (1.1) сведок, очевидец; (1.3) сведок
- maltański: (1.1) xhud m
- meglenorumuński: (1.1) martir[2]
- niemiecki: (1.1) Zeuge m; (1.3) Zeuge m
- norweski (bokmål): (1.1) vitne n; (1.3) vitne n; (1.4) vitne n
- norweski (nynorsk): (1.1) vitne n; (1.3) vitne; (1.4) vitne n
- nowogrecki: (1.1) μάρτυρας m, μάρτυς m; (1.2) μάρτυρας m, μάρτυς m; (1.3) μάρτυρας m, μάρτυς m; (1.4) κουμπάρος m
- nowopruski: (1.1) wīdiks m
- portugalski: (1.1) testemunha ż
- rosyjski: (1.1) свиде́тель m; (1.3) свиде́тель m
- rumuński: (1.1) martor; (1.3) martor
- serbski: (1.1) сведок m; (1.3) сведок m
- słoweński: (1.1) priča ż; (1.3) priča ż
- szwabski: (1.1) Zeig m; (1.3) Zeig m
- szwedzki: (1.1) vittne n; (1.2) vittne n; (1.3) vittne n
- ukraiński: (1.1) сві́док m; (1.3) сві́док m
- wilamowski: (1.1) cȧjgjer m
źródła:
