żarcie – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [ˈʒarʲt͡ɕɛ], AS: [žarʹće], zjawiska fonetyczne: zmięk. ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od żreć

(1.2) pokarm dla zwierząt

(1.3) posp. jedzenie dla człowieka

odmiana:

(1)

przykłady:

(1.1) Był kinderbal, przyszło mnóstwo dzieciaków, a i rodziców też sporo było, no to i żarcie z domu poznikało[1].

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.3) żarło

antonimy:

(1.1) nieżarcie

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. żerca mos, żer m, żerowisko n, żarłok m, żarłocznik m, żarłoctwo n, żarło n, żarłacz m, zżarcie n, żarłoczność ż

czas. pożreć, żreć ndk., zeżreć dk.

przym. żarłoczny, żarłocki

przysł. żarłocznie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• duński: (1.2) æde w/n; (1.3) æde w/n
• rosyjski: (1.1) жратва ż, жрачка ż
• szwedzki: (1.3) käk n, krubb n
• ukraiński: (1.3) жра́чка ż

źródła:

1. ↑ Piotr Krawczyk, Plamka światła, 1997, Narodowy Korpus Języka Polskiego.