Polska – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

Polska (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈpɔlska], AS: [polska],

podział przy przenoszeniu wyrazu: Pol•ska[1][2]

homofon: polska

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. polit. państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Warszawie; zob. też Polska w Wikipedii

(1.2) kib. reprezentacja polska

odmiana:

(1.1-2) [3]

przykłady:

(1.1) Urodziłem się w Polsce.

(1.1) Zakładamy, że budowa płotu przed dzikami wzdłuż wschodniej granicy Polski powinna ruszyć we wrześniu[4].

(1.1) Oto w Polsce mamy dwa kraje, de facto dwie Polskiwiejską i miejską. Te dwie Polski oddziela od siebie znaczny, wręcz dramatyczny, dystans[5].

(1.1) Mamy dwie Polski i dwa polskie narody[6].

(1.2) Oby tylko Polsce udało się wyjść z grupy!

składnia:

kolokacje:

(1.1) mieszkać w Polsce • jechać do Polski • obywatel / prezydent / premier / … Polski • marszałek PolskiPolska Ludowarozbiór Polski

synonimy:

(1.1) ofic. Rzeczpospolita Polska; skr. RP; hist. PRL, Polska Rzeczpospolita Ludowa, Królestwo Polskie, Korona; peryfr. kraj nad Wisłą, pogard. Wolska

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

(1.1) Europa

meronimy:

(1.1) Wielkopolska, Małopolska, Śląsk, Mazowsze, Podlasie, Warmia, Mazury, Pomorze, Kujawy, Prusy, Polesie, Ruś Czerwona, Suwalszczyzna, Orawa, Spisz, Łużyce

wyrazy pokrewne:

rzecz. antypolskość ż, odpolszczenie n, Polak mos, polak mrz/mzw, Polaczek mos, polaczek mos, Polka ż, Polanin m, polski mrz, polskość ż, polszczenie n, polszczyzna ż, spolszczanie n, spolszczenie n, wypolszczanie n

czas. odpolszczyć dk., polszczyć ndk., spolszczać ndk., spolszczyć dk., wypolszczać ndk.

przym. antypolski, polski, spolszczony, polskawy

związki frazeologiczne:

a to Polska właśnie[7]iść w PolskęMłoda PolskaPolska A / Polska B[2] (rzad. t. Polska C) • w lipcowym skwarze w Polsce jak na Saharzezimowa stolica Polski

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

  1. Hasło „Polska” w: Wielki słownik ortograficzno-fleksyjny, red. Jerzy Podracki, Horyzont, Warszawa 2001, ISBN 83-7311-161-1, s. 928.
  2. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „Polska” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „Polska” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego (wyd. IV online), Warszawa 2020.
  4. Polska Agencja Prasowa: Budowa płotu na wschodniej granicy Polski ruszy za kilka miesięcy. Koszt to ok. 300 mln zł (pl). wiadomosci.dziennik.pl, 2017-03-26. [dostęp 2018-05-26].
  5. Aleksander Kwaśniewski: Prezydent RP wziął udział w prezentacji raportu UNDP o rozwoju połecznym Polska 2000 – rozwój obszarów wiejskich (pl). 2001-04-23. [dostęp 2018-05-26].
  6. Andrzej Krajewski: Mamy dwie Polski i dwa polskie narody. Zróbmy więc sobie apartheid (pl). wiadomosci.dziennik.pl, 2017-01-28. [dostęp 2018-05-26].
  7. Wojciech Chlebda: Stereotyp jako jedność języka, myślenia i działania w: Język a kultura, t. 12, Stereotyp jako przedmiot lingwistyki. Teoria, metodologia, analizy empiryczne pod red. J. Anusiewicza, J. Bartmińskiego, Wrocław 1998, s. 38.
  8. 1 2 KrystynaK. Długosz-Kurczabowa KrystynaK., Jaka jest etymologia słowa Polska (nazwa kraju)?, Poradnia językowa PWN [dostęp 2008-12-06] .
  9. Stanisław Rospond: Gramatyka historyczna języka polskiego z ćwiczeniami, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2009, s. 114, ISBN 978-83-01-13992-6.
  10. KatarzynaK. Staniewska KatarzynaK., Jak powstała Polska, „Wiedza i Życie nr 4”, Warszawa .Nieprawidłowe pola: "wydanie". Nieznane pola: "strony" oraz "rok".
  11. Gramatyka historyczna języka polskiego, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, ISBN 83-01-00995-0 .Nieznane pola: "imię", "strony", "nazwisko" oraz "rok".
  12. Franciszek Sielicki: Kroniki staroruskie, PWN, Warszawa 1987, ISBN 83-06-01423-5​
  13. Tadeusz Lehr-Spławiński: Język polski. Warszawa 1978, s. 64.