człowiek – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

człowiek (1.1-2) z psem

wymowa:

, IPA: [ˈt͡ʃwɔvʲjɛk], AS: [ču̯ovʹi ̯ek], zjawiska fonetyczne: zmięk.i → j

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) antrop. Homo sapiens Linnaeus[1], istota o najwyższym stopniu świadomości zamieszkująca Ziemię; zob. też człowiek w Wikipedii

(1.2) ktoś, jakaś osoba

(1.3) pracownik, podwładny, członek

odmiana:

(1.1-3)

przykłady:

(1.1) W niczym więc człowiek nie przewyższa zwierząt, bo wszystko jest marnością[2].

(1.2) Ten człowiek ucieka! Łapcie tego człowieka!

(1.3) Major cieszył się szacunkiem wśród swoich ludzi.

składnia:

kolokacje:

(1.1) bezbarwny człowiek

synonimy:

(1.2) osoba, persona; przen. śmiertelnik, śmiertelny; pot. gość; przest. lub żart. człek, człeczyna

(1.3) pracownik, robotnik, podwładny, swój

antonimy:

(1.1) przedmiot, rzecz, wytwór

(1.3) obcy

hiperonimy:

(1.1) istota

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. człek mos, człowieczeństwo n, człowieczość ż, człowieki nmos, uczłowieczanie n, uczłowieczenie n, odczłowieczanie n, odczłowieczenie n

zdrobn. człowieczek mos

zgrub. człowieczysko n, człeczyna mos

czas. uczłowieczać ndk., uczłowieczyć dk., odczłowieczać ndk., odczłowieczyć dk.

przym. człowieczy, uczłowieczony, człowiekowaty, odczłowieczony, ludzki

przysł. człowieczo, po ludzku

związki frazeologiczne:

biały człowiekczłowiek czynuczłowiek interesuczłowiek rozumnyczłowiek pekińskiswój człowiekszary człowiekszukam człowiekawielki człowiekprzysłowia: bogatego i na szubienicy diabli nie wezmą, a biednemu człowiekowi lada sznurek robi amen[3]człowiek człowiekowi wilkiemdobrego człowiek nie wytrzyma, a złe musi[3]ludzi moc, a o człowieka bieda[4]kiedy bieda w dom zawita, o człowieka nikt nie pytanie szata zdobi człowieka, lecz człowiek szatęod złego człowieka odrzynaj połę a uciekaj[5]styczeń, styczeń wszystko studzi – ziemię, bydło, ludzi

etymologia:

(1.1) ogsłow., z prasł. *čelověkъ → człowiek; słowo występujące tylko w językach słowiańskich[6]

(1.1) por. ros. человек, czes. člověk itd.

uwagi:

zob. też człowiek w Wikicytatach

tłumaczenia:

źródła:

  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „Homo sapiens” w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.
  2. Księga Koheleta 3,19, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Konrad Marklowski).
  3. 1 2 Jan Tokarski, A ileż to kłopotu… ze spójnikiem „a”, „Poradnik Językowy” nr 4/1951, s. 6.
  4. Jan Tokarski, A ileż to kłopotu… ze spójnikiem „a”, „Poradnik Językowy” nr 2/1951, s. 13.
  5. Jan Tokarski, A ileż to kłopotu… ze spójnikiem „a”, „Poradnik Językowy” nr 2/1951, s. 14.
  6. Hasło „człowiek” w: Izabela Malmor, Słownik etymologiczny języka polskiego, Wydawnictwo Szkolne PWN ParkEdukacja, Warszawa-Bielsko-Biała 2009, ISBN 978-83-262-0146-2, s. 99.

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) człowiek

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: