katastrofa – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
katastrofa (1.1)
wymowa:
IPA: [ˌkataˈstrɔfa], AS: [katastrofa], zjawiska fonetyczne: akc. pob. ⓘ
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) tragiczny wypadek, którego skutkiem jest czasami śmierć wielu ludzi
(1.2) przen. wyjątkowe nieszczęście
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) W katastrofie Titanica zginęło półtora tysiąca ludzi.
składnia:
(1.1) katastrofa ekologiczna • katastrofa budowlana / morska / w ruchu lądowym
(1.1) osobista katastrofa • katastrofa życiowa
synonimy:
(1.2) tragedia
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) wypadek
(1.2) nieszczęście
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. katastroficzność ż, katastrofizm m, katastrofista m, katastrofalność ż, katastrofistka ż
przym. katastrofalny, katastroficzny
przysł. katastrofalnie, katastroficznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) gr. καταστροφή (katastrophḗ) → przewrót
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) catastrophe
- arabski: (1.1) كارثة ż, نكبة ż, مصيبة ż
- azerski: (1.1) faciə
- baskijski: (1.1) hondamendi
- chorwacki: (1.1) katastrofa ż
- czeski: (1.1) katastrofa ż
- dungański: (1.1) ланзы
- duński: (1.1) katastrofe w
- esperanto: (1.1) katastrofo
- fiński: (1.1) onnettomuus
- francuski: (1.1) catastrophe ż
- hebrajski: (1.1) אסון
- hiszpański: (1.1) catástrofe ż, naufragio m
- ido: (1.1) dizastro
- japoński: (1.1) 災害(さいがい) (saigai)
- jidysz: (1.2) חורבן m (churbn)
- kataloński: (1.1) catàstrofe ż
- koreański: (1.1) 재해 (chaehae)
- łaciński: (1.1) calamitas
- łotewski: (1.1) katastrofa ż
- niderlandzki: (1.1) ramp
- niemiecki: (1.1) Katastrophe ż
- norweski (bokmål): (1.1) katastrofe m
- nowogrecki: (1.1) καταστροφή ż
- portugalski: (1.1) desastre
- rosyjski: (1.1) катастрофа ż; (1.2) катастрофа ż
- sanskryt: (1.1) आपद्
- szwedzki: (1.1) katastrof w
- tatarski: (1.1) afät
- turecki: (1.1) afet
- ukraiński: (1.1) катастрофа ż; (1.2) катастрофа ż
- węgierski: (1.1) katasztrófa; (1.2) katasztrófa
- włoski: catastrofe ż, disastro m
źródła:
katastrofa (1.1)
zapisy w ortografiach alternatywnych:
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) katastrofa
przykłady:
składnia:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
katastrofa (1.1)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) katastrofa
(1.1)
przykłady:
składnia:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
katastrofa (1.1)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) katastrofa
przykłady:
składnia:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
katastrofa (1.1)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) katastrofa – nagłe, nieoczekiwane wydarzenie z tragicznymi konsekwencjami[1]
(1.2) staroż. teatr. katastrofa[1]
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
(1.1) prírodná / živelná katastrofa
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. katastrofálnosť ż, katastrofickosť ż, katastrofista m, katastrofizmus m
przym. katastrofálny, katastrofický
przysł. katastrofálne, katastroficky
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
- 1 2 Hasło „katastrofa” w: Slovník súčasného slovenského jazyka H – L, gł. red. Alexandra Jarošová i Klára Buzássyová, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, Bratysława 2011, ISBN 978-80-224-1172-1.