kciuk – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

kciuk (1.1)

wymowa:

IPA: [ct͡ɕuk], AS: [ḱćuk], zjawiska fonetyczne: zmięk. ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) anat. pierwszy palec dłoni u ssaków naczelnych, położony przeciwstawnie do pozostałych palców; zob. też kciuk w Wikipedii

(1.2) kraw. część rękawicy osłaniającej kciuk (1.1)

odmiana:

(1.1-2)

przykłady:

(1.1) Kciuk tego mężczyzny był wyjątkowo gruby.

(1.2) Bajerem są wodoodporne i oddychające rękawice, wyposażone w wycieraczki do gogli i zamszowe naszywki na kciukach do – jak to określa propozycja handlowa producenta – stylowego wycierania nosa[1].

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) duży palec, palec pierwszy, palec I, wielki palec, stpol. palec

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. kciukowy

związki frazeologiczne:

trzymać kciuki

etymologia:

Od dawnego pol. krzciuk, co najprawdopodobniej jest derywatem od staropolskiego i dial. „krzcić” → 'chrzcić' (jako określenie palca, którym kapłan w czasie chrztu namaszcza dziecko świętym olejem)[2].

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

  1. ↑ Piotr Pytlakowski, Mariusz Janicki, Kupuj sprzęt i szusuj, 2 listopada 2002. w: Polityka.pl [dostęp 2020-01-18]
  2. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „kciuk” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.