koperta – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

dwie koperty (1.1)

wymowa:

IPA: [kɔˈpɛrta], AS: [koperta] ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) poczt. płaskie opakowanie papierowe na list, pismo lub drobne przedmioty; zob. też Koperta (opakowanie) w Wikipedii

(1.2) rysunek, piktogram o wyglądzie zamkniętej koperty (1.1)

(1.3) pot. poziomy znak drogowy oznaczający zakaz parkowania

(1.4) zewnętrzna obudowa zegarka kieszonkowego lub naręcznego

odmiana:

(1.1-4)

przykłady:

(1.1) Włożył list do koperty, zakleił, przykleił znaczek i wrzucił do skrzynki.

(1.3) Za zaparkowanie na kopercie dostał mandat.

składnia:

kolokacje:

(1.1) włożyć coś do koperty • otworzyć kopertę

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

(1.1) koperta okienkowa

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. kopertówka ż, kopertowanie n, kopertownica ż

zdrobn. kopertka ż

czas. kopertować ndk., zakopertować dk.

przym. kopertowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) wł. coperta[1]

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

  1. ↑ publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło „koperta” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.