naczelnik – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba stojąca na czele instytucji lub organizacji

(1.2) hist. wojsk. osoba dowodząca walkami, powstaniem

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) dyrektor, szef, zwierzchnik

(1.2) dowódca, wódz, zwierzchnik

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. naczelna ż, naczelne nmos, naczelniczka ż, naczelnikowa ż, naczelnikostwo n, naczelny mos

czas. naczelnikować ndk.

przym. naczelnikowski, naczelny

przysł. na czele

przyim. na czele

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: