odraza – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [ɔdˈraza], AS: [odraza] ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) uczucie wstrętu, obrzydzenia, niechęci do kogoś lub czegoś

odmiana:

(1.1) [1]

przykłady:

(1.1) Wystające włosy z nosa budzą we mnie odrazę.

(1.1) Odrazę wzbudzam u bliskich, / nastają na mnie kochani[2].

składnia:

(1.1) odraza do + D.

kolokacje:

(1.1) czuć/mieć/odczuwać odrazę do • napełniać kogoś odrazą • budzić/wzbudzać w kimś odrazę • głęboka odraza

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. odrażanie n, raz mrz

czas. odrazić dk., odrażać ndk.

przym. odrażający

przysł. odrażająco

licz. gł. raz

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. odrazić

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) disgust
• białoruski: (1.1) агіда ż
• duński: (1.1) afsky w, væmmelse w
• rosyjski: (1.1) отвращение n
• ukraiński: (1.1) відраза ż
• włoski: (1.1) ribrezzo m

źródła:

1. ↑ Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
2. ↑ Księga Hioba 19,19, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Władysław Borowski).