plon – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
plon (1.1) żniw
plon (1.1) dyni
wymowa:
IPA: [plɔ̃n], AS: [plõn], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zysk z roślin uprawnych: ziaren, warzyw, owoców
(1.2) przen. konsekwencja, wynik, zysk, który jest wynikiem jakiegoś działania
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Ziemia sama z siebie wydaje plon, najpierw źdźbło, potem kłos, a potem pełne ziarnko w kłosie[2].
(1.2) Wszelkie karcenie na razie nie wydaje się radosne, ale smutne, potem jednak przynosi tym, którzy go doświadczyli, błogi plon sprawiedliwości[3].
składnia:
(1.1) plon + D.
(1.1) zebrać / zbierać / zwozić / zwieźć plon
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
czyj siew, tego plon • styczeń mrozem trzeszczeć musi, wtedy chłopa plon przydusi
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) harvest, yield; (1.2) fruit
- arabski: (1.1) حصد, جنى m; (1.2) جنى ż
- białoruski: (1.1) ураджай m, жніво n
- duński: (1.1) høst w
- esperanto: (1.1) rikolto, rikoltaĵo; (1.2) rikolto, rikoltaĵo
- francuski: (1.2) rendement m
- hiszpański: (1.1) cosecha ż; (1.2) fruto m
- niderlandzki: (1.1) oogst m, opbrengst m; (1.2) oogst m
- niemiecki: (1.1) Ernte ż, Ertrag m; (1.2) Ernte ż, Ertrag m
- nowogrecki: (1.1) σοδειά ż
- rosyjski: (1.1) урожа́й m, жа́тва ż; (1.2) плоды́ lm, результа́ты lm
- szwedzki: (1.1) gröda w
- ukraiński: (1.1) урожа́й m; (1.2) плід m, результа́ти lm
źródła:
- ↑ Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 135.
- ↑ Mk 4,28
- ↑ List do Hebrajczyków 12,11, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Stanisław Łach).
- ↑
Hasło „plon” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
przykłady:
składnia:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: