skarbiec – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
skarbiec (1.1)
wymowa:
IPA: [ˈskarbʲjɛt͡s], AS: [skarbʹi ̯ec], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) odpowiednio zabezpieczony magazyn na drogocenne rzeczy; zob. też skarbiec w Wikipedii
(1.2) zbiór kosztowności
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
synonimy:
(1.2) skarb
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) treasury
- arabski: (1.1) خزينة ż
- beludżi: (1.1) خزانہ
- bułgarski: (1.1) съкровищница ż; (1.2) съкровище n
- esperanto: (1.1) trezorejo
- hiszpański: (1.1) tesoro m
- interlingua: (1.1) thesauro, tresor, tresoreria
- niemiecki: (1.1) Tresor m; (1.2) Schatzkammer ż
- nowogrecki: (1.1) θησαυρός m
- starogrecki: (1.1) ταμιεῖον
- szwedzki: (1.1) skattkammare w, bankvalv n
- tybetański: (1.1) གཏེར
- ukraiński: (1.1) скарбниця ż
źródła: