szacunek – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [ʃaˈt͡sũnɛk], AS: [šacũnek], zjawiska fonetyczne: nazal.

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) cześć, poważanie dla kogoś lub czegoś

(1.2) ekon. zliczenie wartości materialnej czegoś

(1.3) przybliżona wartość, liczebność, wielkość lub ilość czegoś

(1.4) przest. wartość przedmiotu wyrażona w pieniądzach[1]

odmiana:

(1.1) blm

(1.2-4)

przykłady:

(1.1) Dawniej młodzież była uczona szacunku dla starszych osób.

(1.1) Szacunek do siebie rodzi w człowieku poszanowanie innych ludzi.

(1.2) Według szacunków ekonomistów, w tym roku spadnie wielkość inwestycji zagranicznych.

(1.3) Na manifestację przyszło niecały tysiąc osóbale to tylko szacunek policji.

składnia:

(1.1) szacunek dla (rzad. do[2]) + D.

kolokacje:

(1.1) stracić szacunek do kogoś/czegośbrak szacunku • zasługiwać na / mieć szacunek do kogoś / czegośzdobyć czyjś szacunek

(1.2) błąd szacunku • pomylić się w szacunku

synonimy:

(1.1) respekt, estyma, poważanie, poszanowanie, uszanowanie, uznanie, godność, honor, hołd

(1.2) ocena, oszacowanie, wycena

(1.4) cena, wartość

antonimy:

(1.1) pogarda, uprzedzenie

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

(1.1) rzecz. poszanowanie, uszanowanie

czas. szanować

(1.2-4) rzecz. szacowanie

czas. szacować ndk., oszacować dk.

przym. szacunkowy

przysł. szacunkowo

związki frazeologiczne:

etymologia:

niem. Schätzung[3]

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „szacunek” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Andrzej Markowski, Jak dobrze mówić i pisać po polsku, Warszawa 2000.
  3. Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 305.